737dd536

INTERESSANT VERSUS INSPIREREND

Mon, 07 Feb 2022 10:11:49 GMT

Welk woord kies jij?

Interessant vs Inspirerend
Aaaah interessant ! Bij het woord interessant blokkeert mijn hart, verstijft mijn lijf. En heeft mijn hoofd de regie. Ik moet iets. Iets vinden ergens van, zegt mijn verstand. Mijn energie trekt omhoog. Naar mijn hoofd. Ik krijg het kouder. Ik doe alsof ik iets bijzonder vind terwijl het mij eigenlijk niet zo bijster interesseert maar voor de goede orde en om erbij te horen zeg ik Interessant. Ik voel mij niet echt betrokken. Een beetje een afwezige observerende buitenstaander.
Bij Inspirerend daarentegen een totaal andere (lichaams) gewaarwording. Ik neem waar dat ik ik het lekker warm krijg, ik word blij, ga van binnen en buiten stralen, voel een uitnodiging om in actie te komen. Zin om mee te doen.

Experimenteer maar eens met deze twee woorden en ervaar bij allebei jouw zintuigelijke waarneming. Waar resoneert het woord met je lichaam, waar juist niet en ketst het af? Wat voor trilling brengt het woord bij je teweeg? Hoe smaakt het? Hoe ruikt het? Hoe voelt het? Is het hard of juist zacht? Waar verstijf je bij en bij welk woord ontspan. Met welk woord kun je meer gefocust en mindfull aanwezig zijn? Welk woord nodigt je uit in het hier en nu te zijn? Welk woord catapulteert je naar verleden of toekomst?

Het valt mij iedere keer weer op hoe ontzettend belangrijk de juiste toon, het juiste woord van belang is in de begeleiding van cliënten. En daarmee hoe al dan niet geslaagd het traject en vooral het soepele verloop ervan.
Waar ik bij sommige wellicht meer metaforisch communiceer, spreek ik bij anderen nuchter meer down to earth. Je denkt misschien: ja vanzelfsprekend. Maar helaas is dat het vaak niet. Empathisch afstemmen op niet alleen hart en zielsniveau en lichaamstaal van diegene die je begeleidt, maar zeer zorgvuldig zijn in jouw woordkeuze als coach is naast essentieel vooral cruciaal.

Helaas wordt hier niet altijd bij stil gestaan en wordt er vergeten echt in de huid van de cliënt te kruipen. Te voelen, te zien, te ruiken, te ervaren, te zien, te weten, te horen wat er gebeurt bij diegene die je begeleidt. Energetisch. En met professionele distantie. Dat betekent zelf aan de bak. Je eigen energie systeem zeer goed kennen. Zodat je haarfijn voelt dit hoort bij de cliënt. Dit hoort bij mij. En vanuit deze houding en energetische kennis je coachee helpen zich te ontwikkelen, inzicht te krijgen en de setting bieden om in alle veiligheid, met het volste vertrouwen in zichzelf, een volgende stap te nemen.

NATUURKRACHTEN EN FAMILIEGEHEIMEN

Sat, 07 Aug 2021 07:59:47 GMT

Het verlies van je kinderlijke onschuld

FAMILIEGEHEIM

Ik hoor het bijna dagelijks om mij heen. "het lijkt wel herfst". En elke keer als ik dit hoor raak ik letterlijk van slag, word er ook naar, zelfs verdrietig van. Het is misschien niet wat je ervan verwacht, het is nat, regent veel, ontzettend veel naaktslakken, temperatuur veel lager dan gemiddeld, weinig zon, veel woei. Kouder (dan je wellicht zou willen dat het was). De Elders zeggen "het is gewoon een Nederlandse zomer. Zo waren onze zomers vroeger".

Persoonlijk denk ik hoe kun je een seizoen zo niet aanvaarden, zo afwijzen voor hoe het zich nu aan je openbaart?

Dit zomerseizoen is niet zoals de afgelopen drie verzengende zomers die wij gehad hebben. Ik ben mij toen zeer bewust geworden van de verwoestende en vernietigende kracht van het element vuur, de confrontatie met een haast verlammende (s) loomheid, apathie en lethargie.

De vreselijke watersnoden van de laatste zomermaanden waardoor zovelen huis en haard verloren, een verschrikkelijk scenario. Element water niets ontziend, niet tegen te houden.

Natuurkrachten zijn overweldigend. Mens is nietig en heeft geen tot weinig invloed. Bij Systemische opstellingen wordt je uitgenodigd te buigen voor je lot. Zou het wellicht ook niet eens tijd zijn in je dagelijkse, professionele leven je omstandigheden te nemen voor wat ze zijn, ophouden te strijden en te vechten? Je te verzoenen met de imperfectie van je leven(somstandigheden) en mens zijn? Niet verzakend je verlangen te willen groeien en je te willen ontwikkelen maar je realiserend dat er nou eenmaal grenzen zijn? Dat het ok is dat sommige gebieden blijven terra incognita? Verscholen achter de sluiers van je ziel? Dat het ontsluiten van een (familie)geheim ontwortelende, ontwrichtende invloeden kan hebben realiseer je je net als in sprookjes pas naderhand als je tegen beter weten in het blinkende doosje dat je niet mocht openmaken toch opent... Door het zoeken en aan het licht brengen van de Waarheid verlies je je kinderlijke en naïeve onschuld. Je leert begrijpen waarom sommige dingen ondergronds wellicht beter af waren dan in het licht en vergroot daarmee je compassie voor de dader, zonder overigens je compassie voor het slachtoffer te verliezen.

NATUURVROUW

Wed, 04 Aug 2021 00:00:00 GMT

Dit is een ondertitel voor uw nieuwe post

NATUURVROUW

De Vlier met schermen van licht groene besjes die over enige tijd donker violet zullen kleuren, gerijpt en klaar om weldra geplukt te mogen worden voor het maken van vlierbessensap of siroop of likeur... De ochtenden met tere spinnenwebben sierlijk balancerend en wiegend tussen de planten... Firmamenten van individueel en zelf overschrijdend Levenswiel, verbonden met zovele velden om ons heen, verbonden met het Groter Geheel.

Er zijn levensjaren geweest dat ik dit niet kon voelen, niet zag. Godzijdank was er altijd iets ongrijpbaar groters dat mij droeg, ook, juist! toen ik volledig zelf de weg kwijt was en wanhopig zoekende, blind voor wat er wel was. Persoonlijk noem ik dit het Mysterie van het Leven. Dat er onzichtbare bronnen zijn die je door je leven gidsen en begeleiden.

Bruine Kikker

Mon, 05 Jul 2021 00:00:00 GMT

Dit is een ondertitel voor uw nieuwe post

Vandaag heb ik geleerd over de bruine kikker. Hoewel bruin genoemd heeft hij ook meerdere andere kleuren, overwegend aarde tinten. Zijn buik is gemarmerd en hij kan zo'n 11 cm groot worden. Geen bedreigde soort. Je vindt 'm op vochtige plekken en hij houdt zich graag schuil. Maar neemt ook graag een zonne of regenbadje. Maakt mooie sprongen. Voedt zich met insecten, larven, (naakt) slakken. Daar ben ik blij over want slakken eten mijn favo dahlias en petunia op.

Van jongs af aan houd ik van kikkers. Zij maken mij blij en nodigen mij uit sprongen te maken! Luid te kwaken! Binnen het sjamanisme is de spirituele betekenis van de kikker het symbool van Transformatie en reiniging door water. Tranen plengen dus en ook reiniging met water. Niet alleen van fysieke en energetische lichaam maar ook van huizen en door middel van gutturaal zingen is mijn persoonlijke ervaring. De bruine kikker heeft een meer aardse component dan de doorsnee kikker. Met de bruine kikker kun je ook meer reinigen op 1ste chakra niveau. Hier komt z'n overlevingskracht duidelijk naar voren. Zelfs overlevingsdrift.

Bruine kikker uit eigen tuin, Leusden.

REINIGEN VAN RITUELE VOORWERPEN

Fri, 12 Mar 2021 00:00:00 GMT

Dit is een ondertitel voor uw nieuwe post

Reinigen rituele voorwerpen

In het voorjaar is het aanbevolen niet alleen de bezem door de stofnesten in huis te halen maar ook je rituele voorwerpen te reinigen. Dit kan op meerdere manieren. Een snelle manier is om ze met rook te reinigen of even onder de kraan te houden. Daarmee reinig je als het ware de aura van het voorwerp in kwestie.

Zelf kies ik voor de langere schoningsvariant en zet mijn verzameling naturalia enkele dagen buiten om weer op te laden. Meer dan welkom is dus nu ook de regen, de hagel en de wind die mijn schedel, stenen, botten, gewei, Ganesha, meerdere uiltjes, etc, opfrissen. Als ook de invloed van de Nieuwe Maan, nieuw begin, geboorte, voorjaar van morgen 13 maart.

Wandelend kom ik stenen tegen die mijn aandacht trekken, overal, die ik verzamel. Vaak in de vorm van een bepaald dier, een bepaalde energie die zich met mij wil verbinden en die mij op dat moment kan voeden, sterken en inspireren. In het sjamanisme gaat men ervan uit dat alles bezield is. Je zou kunnen zeggen dat het Japanse Shintoïsme (oorspronkelijke natuurreligie) ook een vorm van Sjamanistme is. In elke steen, elke rots, elke boom, elke plant etc huist een ziel. Je houdt de ziel wakker, eert haar door onder meer purificatie en brengt haar mijns inziens ook tijdelijk naar huis door haar weer in contact te brengen met de natuurlijke elementen uit haar oorspronkelijke omgeving.

Corona tweede golf: hoezo saai? Over stilstaan en ervan genieten

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Thu, 28 Jan 2021 14:14:26 GMT

Volle Maan in Leeuw - 28 januari 2021

Volle Maan in Leeuw

Hoezo saai??? Over stil staan en daarvan genieten

Deze lockdown tijd wordt door velen ervaren als saai, afstompend, doods, dor. Gemoedstoestanden als futloosheid en inspiratieloos zijn, vormen een snelle hap voor de op afleiding uit zijnde en ijsberende roofdieren van ons ego. Weinig afleiding, geen reizen, …, moeilijke, tot op heden, onbeantwoorde vragen die al jaren om een oplossing springen, en dan ook nog deze druilerige winterse januari dag. “Vluchten kan niet meer,…”, is het liedje dat in mijn hoofd rond zoemt. En ja de huidige voorschriften of dringende adviezen dicteren dat je maar één bezoeker per dag kunt ontvangen, je thuis werkt en van huis uit (tenzij het niet anders kan), je maakt slechts noodzakelijke reizen, en dan ook nog die avondklok. Wij vervelen ons en voelen ons verveeld.

In het essay Divertissement van de 17de eeuwse Franse filosoof Blaise Pascal lazen we al dat de mens continu op zoek is naar Divertissement (afleiding), om zich maar niet bezig te hoeven houden met zijn condition humaine, zijn menselijke situatie, waarvan gevoelens van verveling een groot deel van uitmaken. Zovele eeuwen later is de mens nog niets veranderd en zijn gevoelens als verveling de top hit van de dag.

Verveling, boosheid, irritatie, frustratie, angst, onzekerheid, wanhoop, moedeloosheid ervaren wij bij voorkeur niet. Het zijn de zogenaamde lastige en moeilijke gevoelens waar het ego alles aan doet om ze buiten de deur te houden. Het ego, verslingerd aan routine en sleur, houdt van het comfortabele. En deze tijd perst ons uit deze comfort zone. Het ego is op zoek naar fijne gevoelens, fijne zus of zo en wil het liefst alles wat maar een tikkeltje riekt of neigt naar onbevrediging uit de weg gaan.

Kortom: verstrooiingen zijn er nauwelijks meer. Wat er wel is, is jij, je innerlijke wereld en je omgeving. We noemen het weer: geen afleiding, geen of nauwelijks prikkels, alle tijd dus voor onderzoek, groei, ontwikkeling mocht je daartoe geïnclineerd zijn. Het zou een tijd kunnen zijn om te onderzoeken je gevoelens, en dan met name de kern ervan, de wortels. Het zou een tijd kunnen zijn om te experimenteren te durven echt te voelen, te ervaren wat er echt is, wat er echt speelt. Waar de gevoelens die je nu ervaart allemaal te maken mee hebben en haken aan andere gevoelens, niets te maken hebben met het moment zelf, de ervaring zelf, het verleden ervarene geprojecteerd op het heden. Het zou je wellicht veel rust kunnen brengen om te onderzoeken wat er verstopt ligt onder dat wat jij als saai bestempelt? Zoveel wat graag het licht ziet, wat naar de oppervlakte wil komen, doorvoelt wil worden, omarmt wil worden, genezen wil worden. Zoveel energie die wellicht al heel lang geblokkeerd is, weer laten stromen, de volledige levendigheid van jezelf ervaren, jezelf over te geven aan de dans van het leven. Deze tijd heb je nu, is er nu. Hoe zou het zijn om er gebruik van te maken, deze periode in te zetten voor zelf onderzoek en gebruik te maken van dit nu, dit moment, om aan de slag te gaan met jezelf, om jezelf eens goed door te lichten, je schaduw en donkere kanten te onderzoeken, jezelf op te poetsen, te polijsten? Iedere keer een stapje lager, een treetje dieper, steeds meer naar jij, naar jouw schitterende kern. Wat zou je op een andere manier willen doen, waar zou je meer aandacht aan willen besteden, ben je nog tevreden met hoe je leeft en met wie je bent? Aan wie zou je meer tijd willen schenken? Hoe zou het zijn om stil te staan bij het kleine, het fijne in je leven dat voor je voeten ligt? Hoe zou het zijn om meer te lachen en te spelen met het kind in jezelf waar je zo lang niet naar hebt omgekeken? Dat je zolang hebt verwaarloosd? Hoe zou het zijn om datgene wat je als vanzelfsprekend ervaart te waarderen als het grootste cadeau, de meest bijzondere schat, als zogenaamde zegenening, als het leven zelf? Soms is datgene wat wij het meeste verafschuwen in ons leven, juist datgene wat ons uiteindelijk het meeste geeft, wat wij het meeste nodig hebben. Als wij maar stil konden staan…

Je kunt dit op allerlei vlakken doen door een overzichtje te maken per rubriek, bijvoorbeeld fysiek, sociaal, professioneel, emotioneel, spiritueel? Zoiets als tel je zegeningen en doorvoel ook echt dat het zegeningen zijn. Fysiek, Dat je gezond bent (als je dat bent), Materieel, Dat dak boven je hoofd, de maaltijden, professioneel dat je werk hebt, spiritueel dat je de ruimte en de tijd hebt om je bezig te houden met zaken waar je wellicht tot op heden geen tijd voor had, en met dit al ontwikkel je veerkracht, ontwikkel je aanpassingsvermogen en flexibiliteit. Zie het mogelijke in het onmogelijke. Verbreed je horizon maar dan anders. Die reizen die je zo graag maakte om zovele nieuwe culturen, rituelen, mensen met een ander perspectief te ontmoeten. Die reizen die maak je nu, in je eigen wereld, in je eigen omgeving, in je eigen innerlijk. Al ben je je er wellicht niet van bewust. Je haalt er zelfs een vaccin voor, net als toen je zo dolgraag bereid was naar Verweggiestan af te reizen en daar alle ontberingen en vreselijke omstandigheden te trotseren, als reiziger, als avonturier in dat exotische land. Dat je in bepaalde vakantie landen niet naar buiten kon tussen bepaalde tijden vond je volledig acceptabel, spannend zelfs, dat ze daar een avond klok hanteerde. Zonder morren pastje je aan aan de geldende leef en omgangsregels (althans dat hoop ik). En nu leef je in een land waar hetzelfde gehanteerd wordt. Durf te reizen in jezelf, durf te ervaren, verken je eigen landschappen, je eigen vergezichten en zonsondergangen en kijk welke filters en sterkte je wilt gebruiken. Laat deze tijd niet aan je voorbij gaan, gedachtenloos en bewusteloos, zie de myriade aan mogelijkheden en schatten die je nu geboden worden. Ja tis anders dan je had gedacht, ja je had andere plannen. En ja je was er uiteindelijk door schade en schande wellicht van bewust geworden dat je wereld niet maakbaar was, ook al zeiden duizenden spiriwappies van wel. Je hebt nu alle mogelijkheid om je eigen guru te zijn of te worden, zo jij wilt. Je hoeft niet meer naar die ene speciale leraar te gaan of naar die ashram te reizen om verlicht te raken, te onthechten, whatever. Je hoeft niet meer op retraite om jezelf te vinden. Je kunt niet meer vluchten uit je dagelijks bestaan en je dagelijkse beslommeringen onder het mom van behoefte aan spirituele groei, ontwikkeling, lees afleiding. De (leegte van de) dag van vandaag, de plek waar je nu leeft en woont, de mensen met wie je op dit moment verkeert: de beste leraren! Natuurlijk brengen ze al je schaduwkanten naar boven, en jij die van hen. Nee, je kunt er niet meer onder door duiken. Ga er maar aan staan! En wees heel eerlijk met jezelf, en lief voor je zelf, en voor de ander. Natuurlijk willen wij er niet aan gaan staan. En toch wordt je op dit moment keer en keer uitgenodigd zo ook uitgedaagd jezelf te herkennen en erkennen dankzij die vervelende ander. Je kunt nu alles meteen in de praktijk brengen wat je gespiegeld krijgt. Ja natuurlijk zoek je inspiratie, kijk eens goed om je heen, en vooral kijk eens met andere lenzen naar je wereld, naar je omgeving, naar diegene die er al zijn, je partner, gezinsleden, je familieleden, vrienden, kennissen, allemaal reflecties van jou, spiegelend jouw gedrag wat je al dan niet aanvaardt als mogelijkheden tot groei, en vooral, vooral, tot expansie van je eigen blik, je eigen perspectief. Reden waarvoor je destijds die verre reizen maakte, glimlach om jezelf, je eigen streken en wees zacht voor jezelf. Lach om jezelf, om je gedoe.

Ga eens naar een Aldi of een Lidl als je gewend was naar een AH te gaan, ga naar een andere wijk, loop daar, doe dingen eens anders dan anders, en vooral kijk met je hart, open je hart. Ik merk bij mijzelf dat het zo makkelijk is om te zeggen nu: “die rellers hooligans zijn, het. Ze denken niet na. Ze zijn x, y, z.” Het ene oordeel na het andere rolt moeiteloos uit mijn mond, en op dat moment geloof ik ook nog vol overtuiging dat wat ik zeg klopt. En dat is het nu precies, de uitnodiging van deze tijd is volgens mij te leren hoe je dingen anders kunt doen dan je ze anders doet, dit kost ontzettend veel mentale energie. Als je het huis uitgaat alleen al: kappie mee? (heb ik mijn mondmasker bij mij?). Horloge mee (avondklok), als je iemand wilt uitnodigen of zelf op bezoek wil gaan: kan dat, mag dat? Niets is meer vanzelfsprekend, maar dan ook niets. Daar ligt de invitatie tot de reis op dit moment. Je kunt continu nieuwe dingen ontdekken bij jezelf, bij de ander, een ander. In je buurt, al wandelend, skeelerend, fietsend. Maak dat praatje met diegene met wie je anders wellicht niet in contact zou komen, glimlach, help, ondersteun, wees aardig, laat je hart je grootste instrument zijn van waaruit je handelt en als je weer eens uit de bocht vliegt met rotopmerkingen, nare opmerkingen, bied dan je excuses aan. En andersom ook, incasseer en vergeef. Deze tijd is een avontuur, een reis, het vraagt heel veel van ons, maar ik denk dat het ons ook heel veel biedt. Dingen die we nu misschien nog niet allemaal kunnen overzien, die we nu nog niet begrijpen, misschien op een gegeven moment wel. Zoals de Deense filosoof Soren Kierkegaard al zei: wij kunnen het verleden pas begrijpen al terugkijkend. Dat deze periode voorbijgaat ooit is zeker, alleen weten wij allen dat terug naar hoe het was niet meer kan. Een “Nieuw normaal” is daarom ook een belachelijke uitdrukking. Er is geen normaal meer, dat is de uitnodiging en de uitdaging, je leeft in een ander land, een andere cultuur. Je zit in de reverse culture shock, in je eigen land, met gebruiken die je dacht te kennen. De tijd is verandert, de cultuur die je toen kende is veranderd, het is een andere tijd. Zullen wij ermee ophouden te denken “l'enfer, c'est les autres” (Toneelstuk Huis Clos, Jean Paul Sartre) en aan de slag gaan met onze persoonlijke schoonmaak? Het voorjaar komt er tentslotte aan!

Winter 2021

Jessika Batjes

www.levenskr8.nl

Sjamanistisch Huisreinigings Ritueel

Thu, 12 Nov 2020 14:53:58 GMT

Iets niet pluis met je huis

Vanuit sjamanistisch oogpunt is een huis bezield en heeft het ook een eigen vibe, een eigen persoonlijkheid. Dit is wat je voelt wanneer je voor het eerst in een huis komt dat je nog niet kent. Zij het om er te gaan wonen, zij het omdat je er op dat moment op bezoek bent. Mijn motivatie om sjamanistische huisreinigingen te doen komt voort uit mijn liefde voor huizen, en hun bewoners, waarbij ik de relatie tussen hen (de bewoners en het huis) centraal stel.

Als het goed is, is het huis waar je woont de plek waar je je echt terug kunt trekken, op adem kunt komen, helemaal in je/jullie eigen energie kunt/kunnen leven, met de mensen waarmee jij kiest om mee te zijn. Je/jullie huis is een reflectie van je persoonlijkheid, je ziel, de dingen waar je van houdt en die je ook energie geven. Ook is je/jullie huis nest, als een soort moedervogel die je met zijn vleugels omarmt, koestert.

Iets niet pluis met je huis…. Wat is het moment voor een sjamanistisch huisreinigingsritueel?

Soms is het echter zo dat er iets niet pluis is met je huis, je huis geen thuis meer is en niet lekker aanvoelt. Je voelt dat de energie niet lekker stroomt, of dat je je niet lekker/fijn voelt in je huis. Soms kun je de oorzaak niet precies vast stellen, maar je voelt dat er iets niet pluis is… Misschien ben je ziek geweest, is je relatie uit, ben je je baan kwijt,… Jouw energie is veranderd en daarmee ook die van je huis. Het voelt alsof jullie niet meer bij elkaar passen, de klik is er niet meer, dat is hét moment voor een Sjamanistisch Huisreinigingsritueel!

Als je mij inhuurt voor een Sjamanistisch Huisreinigingsritueel is dit wat je kunt verwachten.

I Intake: kennismaking met het huis, de ziel van het huis en haar bewoners.

Enkele dagen voor het ritueel stuur ik je een uitgebreide vragenlijst over je relatie tot het huis, hoe lang je er woont, welke ruimtes goed voelen en welke niet… Vervolgens kom ik langs om te voelen hoe het huis voelt, en hoe het huis en jij zich tot elkaar verhouden. Deze bevindingen alsmede je antwoorden op de vragenlijst dienen ter voorbereiding van het sjamanistische huisreinigingsritueel.

II voorbereiding ritueel

Op basis van je ingevulde vragenlijst bereid ik het sjamanistisch huisreinigingsritueel voor. Hierbij baseer ik mij niet alleen op jouw antwoorden maar ook op de informatie die ik innerlijk hoor.

III huis grondig schoonmaken

Voordat ik kom maak jij het huis grondig schoon.

Vanzelfsprekend maar desalniettemin is het belangrijk dat je huis goed schoon is voordat het ritueel uitgevoerd kan worden.

IV uitvoering sjamanistisch huisreinigingsritueel

Ik neem alle benodigdheden mee en voer, samen met jou, het sjamanistisch huisreinigingsritueel uit waarbij ik je van A t/m Z begeleid. Allereerst bouwen wij een altaar op, op de sterkste plek in het huis. Van daaruit verkennen we de verschillende ruimtes en doen in iedere ruimte wat er nodig is zodat de energie weer schoon wordt. In de ene kamer moet de energie juist versterkt worden, in de andere verminderd om een goede balans te bereiken zodat jij/jullie je als bewoners weer lekker voelen. Jullie huis weer een thuis is.

V nabespreking

Na een tijdje neem ik contact met je/jullie op voor de nabespreking. Op dat moment kom ik een laatste keer langs en kijk ik intuitief wat de situatie van je huis is, of het weer ‘schoon’ aanvoelt. Indien nodig verricht ik nog wat aanvullende handelingen. Jullie huis is weer een thuis!

Nieuws uit Coronatijd 3

Thu, 07 May 2020 09:00:53 GMT

Berenjacht - de persconferentie van Premier Rutte op 6 mei 2020 - Versoepeling lockdown regels NL

Nou zat ik gisterenavond 6 mei 2020 om 19.00 uur bij de pers conferentie van Premier Rutte op het puntje van mijn stoel. Hoe zat het met de al bijna twee maanden gevangen en achter glas gekooide beren? Zouden wij eindelijk te horen krijgen wat er over hun lot besloten zou zijn? Zouden zij dan nu eindelijk naar buiten weer mogen? En daarmee de berenjacht als afleidingstocht voor de kinderen afgeschoten zijn? De scholen gaan tenslotte ook vanaf volgende week maandag 11 mei 2020 weer beginnen!
Het lijkt een grappige vraag maar het is een doodserieuze vraag. Want of je wel of niet je beer bevrijdt heeft alles te maken met hoe je omgaat met je eigen innerlijk kind, of je daar in contact mee staat op dit moment. Of je het naar buiten durft te laten komen, durft grapjes of liever gezegd mopjes te maken, of je je angsten durft te delen, je zorgen, je verdriet - Je hoop voor de toekomst, je verlangen, je dromen, je ambities? Of je daarin jezelf serieus durft en kan nemen of je als ouder van je eigen innerlijke kind het rust kan geven, ruimte, lucht? Op wat voor wijze dan ook. Of je het ruimte kan bieden zodat het kan uitproberen, experimenteren? Of je het gerust kunt stellen als het mis gaat? Of je zijn haar teleurstellingen en frustraties als volwassen ouder kan dragen en zelf blijft staan?

Echt lieve mensen het is tijd om jullie beer naar buiten te laten en op je eigen intuïtie en instinct te varen, tijd om meer van jezelf te tonen, jezelf meer te manifesteren. Zonder masker. Hoe tegenstrijdig ook: meer van jezelf laten zien, experimenteren met het laten zakken van je masker en tegelijkertijd vanaf 1 juni 2020 een mondkapje in het OV dragen in Nederland, en al eerder in andere landen. Ja, het kan tegelijkertijd! En open en beschermt naar jezelf en beschermend naar buiten toe, naar je medemens toe.

Ik merk dat ik zelf in deze tijd nog wat meer mijzelf ben geworden dus nog wat minder stoer dan ik altijd hoopte te zijn. Nog meer in contact met m'n angstig hart, mijn behoefte aan veiligheid, zekerheid. Nog meer in contact met mijn kwetsbaarheid.

En tegelijkertijd nog meer in verbinding en acceptatie met deze delen en zelfs een zekere bravoure aan het ontwikkelen ben. Van ja ik ben onzeker, ja ik ben bang en ja ik maak mij zorgen. Tralietrala tralietrala... Toch heb ik het altijd vertikt om mijn beer achter het raam te zetten! Een beer hoort buiten in de natuur. Een knuffelbeer hoort zich niet te prostitueren voor een raam, het is verdorie geen circus beest! Ik heb mij de afgelopen weken er echt over verbaasd dat niemand zich het lot van deze achter het raam geplaatste beren aantrok. Ik raad je met klem aan: breng je beer of beren naar buiten. Binnen de grenzen die voor jou gepast zijn. Toe, probeer het maar!
7 mei 2020

Liefs van Levenskr8

NIEUWS UIT CORONA TIJD - 2 -

Tue, 21 Apr 2020 07:53:37 GMT

Het Nieuwe Normaal en de Herwaardering van het Gewone Normaal

HET NIEUWE NORMAAL VERSUS DE HERWAARDERING VAN HET GEWONE NORMAAL

Het Nieuwe Normaal: een contradictio in terminis pur sang.

Waar het woord normaal betekent volgens de norm, zoals we gewend zijn waar we mee bekend zijn, zoals het de gewoonte is, het eeuwenoude gebruik is, wat voorspelbaar is, zekerheid biedt (in principe), veiligheid biedt (in principe), duidelijk afgebakende structuren en grenzen kent en aangeeft door de kracht van het normaliter zijn alleen al, is het woord nieuw 100% het tegenovergestelde. Nieuw is wat we niet kennen, is vaag, is onduidelijk, biedt kansen, mogelijkheden, ruimte om te ontdekken, nieuw suggereert knapperig en bros zoals een verse, zojuist bij de boulangerie op het plein onder de platanen gekochte croissant, dat nog warm in een wit papieren zakje met opdruk waar het precies in past, kronkelt wetend dat het zo wordt opgegeten bij een ook al zo zalige café crème ... Man oh man, dat waren de tijden... Het normale je verheugen op een normale zomer, een plek waar je normaliter heen ging. Niets nadenken over een exotisch oord of de in potentie aanwezige vliegschaamte. Het dorpje dat je door en door kende omdat je er al jaren kwam en het er elk jaar weer zo fijn was, gewoon zo fijn was omdat het normaal was. Het loopje met de eerste zonnestralen op je beslapen gezicht, de opwinding die je al proefde, enkele stappen verwijderd van je pleintje, het weerzien met Monsieur Jacques die al op het terras zat, de wapperende haren van mademoiselle Julie, haar lach die je zo graag hoorde dat je nog maar eens een keer een stom grapje vertelde, doorlulde over een intussen volledig uit z'n verband gerukte anecdote. Het gewone normaal en terugkijkend, juist mede door dit terugkijken, het herwaarderen van dit gewone normaal. Mijn gewone normaal. En het zou zo maar eens kunnen dat de crux hem daar in zit. In dat Nieuwe Normaal zit niet alleen mijn gewone normaal maar ook jou gewone normaal. Dat zal gelden voor ons allemaal, dat zullen regels zijn die de nieuwe norm bepalen, onze leefregels en omgangsregels zodanig beïnvloeden dat we onszelf af en toe volledig mogen heruitvinden en waarbinnen, binnen dit nieuwe afgebakende grenzenstelsel, we ons eigen normaal, ons eigen manier van doen in zullen kunnen manifesteren en ankeren, aldus denken en hopen we. Totdat onze normale democratie verandert in een totalitair regime waar elke stap die we zetten, elke kus die we geven, elke gedachte die we denken, wellicht zelfs ontwikkelen, getraceerd wordt door een van die zeven Corona-apps die nu ontwikkeld worden en die nu al niet naar behoren functioneren.
Vanavond om 19.00 uur gaan we het horen. Wat dat in zal houden die versoepeling vanaf 28 april van de nu in zwang zijnde Corona regels. En het zal zelfs wel eens zo kunnen zijn dat we over een tijdje niet zozeer terug verlangen naar het oude nieuwe normaal maar dat we ons realiseren dat we vergeten zijn te "carpe diemen", de dag te plukken, op tijd te genieten en te waarderen van wat we nu hebben. Heb lief mensen, heb lief, en vertel het ze, vertel het aan de mensen die je liefhebt dat je van ze houdt. Deze zonnige lentedag is voordat je het weet een grimmige herfstdag, een gure winterdag, waarop je naar het graf had willen gaan, dat er nooit was, omdat in het Nieuwe Normaal de ouderen wegkwijnen van de eenzaamheid achter glas en grendel en al ter grave waren getrokken, ondanks al het intens lieve videobellen en skypen, overleden niet aan gebrek aan aandacht (soms misschien ook wel) maar aan huidhonger, aan sensorische, emotionele en xyz deprivatie. Want ondanks het feit dat je liefdevolle energie en healing op afstand kunt sturen, blijft het zo dat we als mens elkaar willen voelen, elkaar willen aanraken. Nieuw Normaal wordt het nooit!
Voor ons, voor jou, voor mij, voor ons allen! Nieuw ja. Normaal nee. Nieuw Normaal: een contradictio in terminis pur sang.
Tot zover, lieve mensen, heb het goed.
Jessika Batjes

NIEUWS UIT CORONATIJD 2020

Thu, 16 Apr 2020 08:53:45 GMT

Contact met overleden zielen

NIEUWS UIT CORONA TIJD 2020 – Levenskr8, Praktijk voor bezieling en bezinning

Het zijn de doden, en ik hoor mijzelf, keer op keer, zuchtend zeggen bij het zien van een staaltje van het RIVM: “al die doden, al die doden”. Al het werk van alle mensen die getracht hebben ze te redden, alle inspanningen, al het leed, alle families die zijn verloren hun dierbaren, vriendengroepen waar gaten in zijn gevallen, iedereen die iemand is verloren in de strijd. Ik heb het gevoel dat ik in meerdere tijdslagen leef, ik zie de loopgraven van de Eerste en de Tweede waar ik op school over heb geleerd. Ik zie de wenende vrouwen met de bebloede lijkwaden, ik zie een duivelsdiep tergend verdriet.

Al die zielen, al die lieve mensen die uit ons midden zijn gerukt. De wereld die zo veel leger is geworden en wordt, per dag. De nuchteren zeggen:” ja dat gebeurt elke dag, dat is niet alleen met Corona maar ook met xyz, dat is niet nieuw”. Nee, het is niet nieuw, het is overal in oorlogsgebied, pandemiegebied, sprinkhaangebied, kortom rampgebied. Maar daar gaat het nu niet om. Het gaat om LIEFDE, en dat wij op dit moment een nieuwe manier aan het leren zijn om te lieven. Niet alleen de levenden, wellicht juist meer de levenden, maar ook aan het ontwikkelen zijn een nieuwe manier, daar ben ik van overtuigd, om uitgebreider te leren communiceren met de overledenen, om onze liefde voor hen te kunnen blijven laten stromen, ook al is het op een manier waarop wij wellicht nog niet mee vertrouwd zijn. Een manier die ons uitnodigt om direct te praten met hun ziel, om hun aanwezigheid op te roepen, hun liefde te voelen, hun warmte om ons heen, ook al zijn ze niet meer op deze aarde en ook al hebben we het doorlopend koud tot op het bot. En de overleden zielen zelf zijn opgetogen, ze zijn blij want ze voelen meer toegang tot de aardse mensen, ze kunnen er dichter bij. Ik herinner mij dat iemand mij vertelde dat ie onlangs de stem van zijn overleden moeder sinds lang weer had gehoord alsof zij naast hem stond, weer een ander ziet frekwenter een overleden dierbaren in zijn dromen, bij weer een ander komen lieve, zachte herinneringen naar boven aan samen gedeelde momenten. En bij weer een ander is het moment daar om misschien te vergeven wat ooit is gebeurd, is er wellicht een moment gekomen om hoe ingewikkeld en onmogelijk misschien ook, te kunnen zien de ander als een mens, net als jij, als een mens, die leeft, en die fouten maakt, soms meer dan teveel. Een lans om nader te komen tot een ander zijn ziel, om de verschillen te kunnen overbruggen.

Ik had onlangs een droom.

De ene ging over een uil, die op een tak zat, en die een uilenveer liet vallen. Er waren heel veel mensen, velen lagen op de grond, ze waren stervenden, en ik hoorde mijzelf op dat moment liederen zingen voor de stervenden, ze kwamen als vanzelf op.

En ik denk dat dat goed is om te doen om te zingen, voor de stervenden, ik denk dat dat ze goed doet, dat dat hun ziel helpt om het aardse leven hier los te laten, de overtocht te vergemakkelijken. Zo is het ook goed om op zo n moment je klankschaal te nemen en als het ware een web van harmonieuze klanken te weven van deze aardse wereld naar een ander oord.

Tot zover, heb het goed, lieve mensen.

Jessika Batjes

Niemand kan de plek innemen die jij inneemt

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Wed, 23 Jan 2019 12:21:52 GMT

"Niemand kan de plek innemen die jij inneemt".
Dit las ik vanochtend in de weekopening van Venwoude, het inspireerde mij verder:

"Laten wij onszelf en elkaar hieraan herinneren en elkaar hierin erkennen en bevestigen.
Laten wij doen datgene wat juist is, achterwegen laten datgene wat schaadt, en waarvan wij weten dat het schadelijk is.
Laten wij "waar" zijn en onze waarheid leven.
Laten wij tonen onze gevoelens en respect hebben voor de uitingen van anderen.
Laten wij zien de ander als onszelf.
Laten wij getuigen zijn van elkaars leven, elkaars lief en leed.
Laten wij blijven staan bij de pijn van de ander en aanbieden een troostende schouder.
Laten wij omarmen hen die lijden en geen uitweg meer zien.
Laten wij blij zijn met de vreugde, het plezier, de uitzinnigheid van de ander.
Laten wij dansen het leven. "

Winter 2019

Jessika Batjes

Delen versus dumpen en de pindakaas van de LIDL - Jessika Batjes

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Thu, 15 Nov 2018 09:57:40 GMT

De pindakaas van de LIDL

DELEN VERSUS DUMPEN EN DE PINDAKAAS VAN DE LIDL

Afgesproken met vrienden. Mij verheugt om elkaar weer te zien, mij verheugt op uitwisseling, humor, blijdschap. Voor ik het echt goed en wel door heb, volgt het ene proces en levensverhaal het andere op. Als (professionele) empaath ga ik er vol in. Jeetje, goh, echt, joh, hoe gaat dat dan, hoe voelt dat dan voor JOU? Ik ervaar echt contact, verbinding. Zo goed, zo fijn elkaar weer te zien.
Na geruime tijd geluisterd te hebben begin ik mij te ergeren, voelt mijn huid plakkerig, stroperig. Ik introduceer een ander onderwerp. Iets luchtigs, iets alledaags, bij voorkeur ook iets ontpannends wat mij de laatste tijd is opgevallen en wat ik leuk vond. Bijvoorbeeld dat de pindakaas met nootjes van de LIDL 81% nootjes en de pindakaas zonder nootjes van diezelfde supermarkt 85% nootjes heeft, aldus las ik op het ETIKET. Dat soort dingetjes, dat soort stommiteiten vind ik grappig en het maakt mij ook blij. Zie jewel denk ik dan, het leven is zo gek nog niet. Een procentje meer of minder, een gesjoemeltje her en der, het maakt niet uit, van die kleine dingen gewoon. Die houden het leven smeuïg.
Natuurlijk wacht ik intussen dat de ander mij vraagt hoe het met mij is. Ik hoor dat zelf te doen, te gaan vertellen hoe het met mij is, met mijn proces is. Ruimte innemen heet dat, spiritueel assertief zijn, ja die gooi ik er nu ook maar even in. Pas op hé, copyright levenskr8.nl... Ik mag mijn grenzen aangeven... Maar ik heb daar vaak zo helemaal geen zin in. En dan haak ik af.
Als ik niet aan het werk ben heb ik gewoon zin om plezier te hebben, plezier te maken, Disney films te kijken, in plassen te springen en loeihard te zingen. Ik heb zin om te gieren van de lach, te schuddenbuiken. Over de absurditeiten van het leven. Over dat het nergens op slaat, dat het te ridicuul voor woorden is.
Of lekker stil te wandelen, heel zachtjes, heel erg samen met de elementen. Dat voor mij is delen.
Dat voor mij is een aspect van vriendschap dat maar al te vaak onderbelicht wordt. Samen plezier maken, geen serieus gepraat...
Het andere neigt vind ik persoonlijk meer naar dumpen. En soms ja, soms kan ik het hebben maar vaak ook niet. Het put mij uit. En het erge is dat ik het ook nog snap. En dat ik het zelf ook doe. Hé bah !
Jessika Batjes
November 2018

Sjamanistisch herfstgebed - Jessika Batjes

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Mon, 22 Oct 2018 17:09:21 GMT

Ritueel om het herfstvuur te ontsteken

Vandaag voor het eerst het houtkacheltje aan. Het seizoen open ik gewoontegetrouw met het volgende ritueel. Ik strijk de lucifer af, maak het opgebouwde houtaltaar aan en zeg hardop het volgende gebed:
"Dat het Vuur dat ik nu onsteek ons moge verwarmen
Ons huis, onze lichamen, onze harten en zielen
Dat we in in deze herfst en winter en zo lang als het koud is
Ons aan elkaar moge verwarmen
Onze liefde brandend moge houden
Dat we deze ook naar andere mogen reiken
Onze familie, onze vrienden, onze gasten
Onze nu bekenden en nu nog onbekenden
Dat we feest moge vieren en plezier moge hebben
Dat we de waarheid spreken en overeenkomstig handelen
Dat we spreken vanuit onze harten
Dat we verwarmen onze zielen
Dat we haar, De Liefde,
Dat we Elkaar, dichtbij en ver,
Eren en vereren
Dat we getuigen moge zijn van elkaars pad
Soms alleen lopend, soms samen,
Dat we geven en ontvangen,
Dat we helpen,
Aldus Vuur eren wij jou!
Aldus Vuur bedanken wij jou!"

Ikigai

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Wed, 19 Sep 2018 11:55:59 GMT

Wat is je passie, je visie, je missie?

IKIGAI

Wat is je passie, wat is je visie, wat is je missie?

Van die vragen waar je als beoefenaar van spiritualiteit, bewustwording, persoonlijke groei of gewone burger in de Nederlandse maatschappij anno 2018 echt niet meer omheen kunt. Nu ben ik persoonlijk behoorlijk geïrriteerd door deze vraag. Want zelfs na hier heel lang en goed over te hebben nagedacht kan ik maar niet met een antwoord hierop komen. En eerlijk gezegd ik vind het de meest ridicule vraag aller tijden. Wat is je passie? My God, moet ik een passie hebben dan? Wat is je visie? Ah, ik moet ook nog ergens naar toe willen in de toekomst, en wat is mijn missie? Ah, ik moet een boodschap willen verkondigen. Dat ik hier het woord moeten gebruik is met een zeer bewuste intentie. De drie woorden passie, visie, missie behoren voor mij duidelijk tot het domein van het ego. En ook tot de individualistische tijd waar wij ons nu in begeven en in bewegen. En echt je kunt jezelf en andere er behoorlijk van slag mee maken, zelfs hun moment van geluk mee vergallen en ze hiermee tot diepe wanhoop brengen. Van een zesjescultuur minnend Nederland moeten wij opeens streven naar meer, naar doelgerichte mensen die weten wat ze willen, waarom ze het willen en ook nog eens hoe ze het willen. Ik kan hier helemaal niets mee en ik vermoed velen met mij evenmin. Natuurlijk is de door iedereen bekende piramide van Maslow hier de schuldige boosdoener! Gisteren hebben wij ook weer van onze geliefde Koning gehoord in de troonrede op Prinsjesdag, dat het ons allen goed gaat en dat dat de komende tijd ook wel zo zal blijven. Gelukkig waren de pessimisten deze morgen op de radio al weer snel bezig dit in alle toonaarden te ontkrachten want de energietransitie zus en zo, en jaa de zorgverzekering ging toch wel weer omhoog en een alleenstaande moeder met twee kinderen gaat het financieel nog zwaarder krijgen! Terug naar die piramide. Wij hebben het op dit moment (overwegend) met z'n allen zo goed dat wij het ons ruimschoots kunnen permitteren diepgaand onderzoek te doen naar wat onze passie, onze visie en onze missie zijn. Laten we wel zijn, er is ook nog zoiets als gewoon geld verdienen waar wij onze vaste lasten en misschien ook nog eens zo nu en dan een leuk uitje van kunnen betalen en waarschijnlijk ook wel dat felbegeerde tochtje naar het, dankzij het vliegen niet meer zo ver gelegen, exotische paradijs waar wij ons kunnen laven aan al dan niet spirituele exotica. In ieder geval liggen ze goed in de markt deze drie begrippen van passie, visie en missie. Wij vinden dit terug in het Westen moderne Japanse concept Ikigai wat zoveel betekent als wat het de moeite waard maakt om 's ochtends je bed voor uit te komen, wat het de moeite waard maakt om voor te leven. Klinkt een stuk aanlokkelijker, waarschijnlijk omdat je je er ook mee afvraagt wat je ermee wilt geven aan de wereld, wat je er collectief mee wilt of kunt doen, hoe dus het niet alleen jezelf maar ook andere ten goede komt. Dat vind ik een fijne als ook positieve insteek. Dat je het niet alleen voor jezelf maar ook voor andere doet. Persoonlijk houd ik erg van schrijven en ja daar kom ik ondermeer inderdaad sochtends heel graag mijn bed voor uit. En ik hoop ook dat ik met mijn schrijven anderen inspireer, aanmoedig, uitnodig een beetje na te denken en dingen wat anders te zien dan ze gewend zijn. Na te denken over het leven in het algemeen, over hun mogelijke positieve invloed erop, na te denken over hoe zij iets leuks zouden kunnen doen, of iets gezelligs zouden kunnen doen voor hun naasten. Ook hoop ik met mijn schrijven mensen een beetje te laten reflecteren over zichzelf, en koester ik de wellicht ijdele hoop dat ze op een andere manier naar dingen zullen leren kijken. Dat ze zullen zien waar de nuance ligt, dat ze zullen begrijpen dat de wereld, de maatschappij, de wereld waar in wij wonen, wellicht niet zo zwart wit is als wij denken, als ik denk. Dit hoop ik ook voor mijzelf namelijk, dat mensen mij leren, dan wel uitleggen waar de nuance zit, dan wordt het allemaal wat luchtiger, wat speelser. Mmmmm, ikigai, daar zit wat in! Leuk, verhelderend en verfrissend.

Ik ben van plan om binnenkort een cursus Ikigai te organiseren, als je zin hebt kun je je vast opgeven. Dan zet ik je op de lijst en starten wij bij voldoende deelname. Met z'n vijven, zo'n vijf keer bij elkaar. Laat het mij weten als het je aanspreekt.

Lieve en levenskr8ge groet,

Jessika Batjes

www.levenskr8.nl

0624856447

Burn-out versus uitputting van de Aarde

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Mon, 17 Sep 2018 08:21:12 GMT

Het herstellen van de verbinding met jezelf

Burn-out versus de uitputting van de aarde

Onderzoekend kijk ik naar alles wat hier te koop is. Spullen voor het huis. Schelpen in plasticnetjes, schijven berk per verpakking van vier stuks, hele boomstammen, schapenvachtjes van dierlijk- en van nepmateriaal, warme plaids voor op de bank als het om je huis koud is, dondert en giet. Vissen, inheems of exotisch. Knaagdieren waaronder ratten, hamsters, konijnen. Door de luchtvliegers in kooien geketend, vinken en parkieten. Geen kinderboerderij maar een dierentuin waar van alles te koop is, waar ze ook (bijna als bijproduct) planten verkopen en gereedschap om de Aarde mee te bewerken: een tuincentrum. De mens, niet meer met zichzelf verbonden is en die door middel van natuurlijke materialen een bezielde leefomgeving om zich heen probeert te scheppen, komt hier graag. De trend die je op spiritueel gebied ziet, zie je ook weer hier, een poging om de verbinding te herstellen.

En nu een gedachtensprongetje: zou de burn-out die zoveel mensen treft en ons professioneel, emotioneel, fysiek, mentaal en spiritueel volledig vloert op menselijke schaal een al dan niet westerse reflectie van de uitputting van de Aarde zijn? Ik denk van wel. Door ons zelf verder en verder op te jagen verliezen wij de verbinding met ons zelf en daarmee onze relatie met de Aarde. Zoals wij onszelf uitputten, overvragen wij ook haar en zuigen wij haar uit tot er weinig tot niets van haar eerst weldadige bronnen overblijft. Uit alle macht proberen wij deze verbindingen, met onszelf, met de Aarde, te herstellen en zoeken hier redmiddelen voor. Ondermeer door ons te omringen met natuurlijke materialen. Weliswaar uit het tuincentrum geplukt en niet in de natuur zelf gevonden toen wij daar eens zo lekker aan het wandelen waren, daar hebben wij tenslotte geen tijd voor, maar als eeuwige optimist meen ik dat je een bezoekje aan het tuincentrum zou kunnen zien als een positieve beweging richting genezing.

Jessika Batjes

Opslaan van zomerwarmte voor de winter

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Thu, 13 Sep 2018 10:59:37 GMT

Sjamanistisch Ritueel

Sjamanistisch Ritueel - Opslaan van zomerwarmte voor de winter

Een sjamanistisch ritueel dat ik graag uitvoer in deze tijd van het jaar is het "Opslaan van zomerwarmte voor de winter" ritueel.

Ter voorbereiding markeer ik mijn cirkel op de vier kwadranten met voorwerpen die ik bij de desbetreffende windrichting vind passen. Zo plaats ik in het Oosten de uil, in het Zuiden het hert, in het Westen de beer en in het Noorden een zwanenveer.

Wanneer je een ritueel doet, is het heel belangrijk dat je je focus goed voor je hebt. Waarom doe je dit ritueel en welk doel wil je ermee bereiken? In dit geval wil ik de zonnestralen die ik deze zomer heb ervaren opslaan voor de winter. Ik weet dat ik het dan vaak koud heb en bereid mij graag goed voor door het creeëren van een extra innerlijke kachel. In gedachten stem ik mij af op de richtingen en ik groet ze respectvol, ook trek ik heel duidelijk een beschermende cirkel om mij heen. Ook dit is belangrijk bij ritueelwerk: het markeren van je plek in de ruimte om magisch werk te kunnen doen. Vervolgens trek ik een hele sterke en duidelijke lijn van mijn eigen ster naar mijn kruin, naar mijn wortels, ervoor zorgend dat ik helemaal aligned ben. Ik denk hierbij aan de tekening van Da Vinci, de mens in de cirkel, met alles verbonden. Dan neem ik in handen de koker waar ik de zomerwarmte in wil stoppen. Ik visualiseer dat de warmte en de hitte, de kracht van het vuur letterlijk in de koker stroomt. Ik maakt m zo vol als ik vind dat het genoeg is, dan vergrendel ik m in gedachten. Ik zorg dat er geen hitte uit kan stromen. Vervolgens vraag ik aan mijn lichaam wat een goede plek zou zijn om hem op te bergen. Dit duurt even. Ik besluit m ter hoogte van de derde chakra te plaatsen, dus zo ongeveer halverwege mijn ruggegraat. Ik voel nog eens of dit goed is en merk dat ik hem iets lager wil. Vervolgens kijk ik of het werkt. In gedachten nodig ik de zomerkracht extra uit en ik voel de warmte door mij heen stromen tot aan mijn kruin, het topje van mijn neus, mijn vingertoppen en mijn tenen. Het werkt! Ik bedank de windrichtingen en schenk extra aandacht aan het Zuiden, de windrichting voor de Zomer. Ik open mijn cirkel, ik ben nu goed voorbereid. Je kunt dit ritueel zo vaak doen als je wilt. Wellicht vergt het in het begin een beetje oefening, zet door en je zal er hopelijk veel baat bij hebben.

Veel plezier met het doen van dit Ritueel!

Jessika Batjes

www.levenskr8.nl

TROUW AAN ZELF - Jessika Batjes

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Mon, 13 Aug 2018 18:16:46 GMT

Het herstellen van de relatie met jezelf

Zo pleit ik, zo pleit Levenskr8 voor het trouw zijn aan Zelf, eerlijk zijn aan Zelf. Jouw waarheid uitspreken en leven hoe deze er voor jou ook uitziet en wat anderen er ook van moge vinden. Geen compromissen (meer) aan zelf, conventies en wat anderen vinden. Als iets niet goed voelt, niet doen! Als iets ranzig voelt, wegwezen! Ook al wordt je verleidt, want dat wordt je keer op keer, corrumptie in elke hoek, ook al wil je dat de waarheid, jouw waarheid, graag anders is, ook al klinken woorden en daden dadelzoet...

Wakker zijn en handelen vanuit intuïtie is de weg die ik voorsta en mijn best doe om na te leven, dag na dag, na dag.

Mijn intuïtie, mijn gevoel laten mij weten dat iets niet klopt, niet in de haak is. Ik voel het: ik word moe, geïrriteerd, ga twijfelen, weet niet meer wat ik precies voel, vind, ervaar....

Vandaag had ik zo n gevalletje. Het voelde gewoon niet goed, ik was iets aangegaan wat niet klopte omdat ik iets anders op wilde lossen en daardoor oude patronen herhaalde.

Iets wakkerder en bewuster dan daarvoor en op het juiste moment, de tijd die voor mij goed was, verbrak ik een zojuist gesloten deal omdat mij iets gevraagd werd wat aan mijn dignity, mijn zelfrespect als mens afbreuk deed. Omdat ik niet werd vertrouwd op mijn woord.Omdat ik wantrouwen voelde en disrespect. En ja dit wantrouwen als ook dit gevoel van niet waardering waren oude gevoelens en dankzij deze ervaringen in het verleden, kon ik nu bewust mijn grenzen aangeven en krachtig zeggen dat ik niet verder wilde. Vanuit de andere kant onbegrip en het aanvoeren van rationele argumenten. Mijn hele lichaam vertelde mij: wegwezen, dit is niet goed. En aan deze impuls gaf ik gehoor. Woooo de benauwdheid die ik had gevoeld, het klein worden, denken dat ik wellicht anders had moeten handelen. Ja, het passeerde de revue. En ja, ik zag het opnieuw, voelde het opnieuw, en zei wat ik te zeggen had en vertrok.
Trouw aan mijzelf.

Het niet volgen van zelf, jezelf, je gevoel, je intuïtie, verbittert je, verwrokt je en kleineert je. Bovenal vereenzaamt het je. En dat is best moeilijk, soms heel moeilijk in de aardse realiteit van alle dag. Ik pleit voor eerlijkheid aan zelf, hoe moeilijk ook. Hoe meer samen mezelf, en eigen waarden en normen, hoe minder eenzaam is mijn ervaring. De relatie met jezelf wordt hersteld.

Jessika Batjes
www.levenskr8.nl

Het element Vuur: een andere kijk - Jessika Batjes

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Wed, 08 Aug 2018 14:50:58 GMT

Ontzag en de dwang te onthaasten

Deze zomer is het warmer dan anders, de tweede hittegolf is intussen een feit. De hele dag schijnt de zon, temperaturen lopen op tot ver in de 30 graden. De moestuin geeft veel: courgettes, komkommers, sperziebonen, tomaten in allerlei vormen en kleuren. De pompoenen groeien gestaag en de aardappelen kunnen over enkele dagen geoogst worden. De zinia's bloeien uitvoerig, de lavendel die ik met volle teugen opsnuif brengt zachte herinneringen met zich mee, overal gezoem. Dat het er allemaal nog zo goed uitziet is te danken aan het feit dat er in deze regio nog geen sproeiverbod geldt, en dat achter ons kleine stukje te verbouwen grond een sloot stroomt waar wij onze emmers met water kunnen vullen.
S ochtends sta ik vroeg op om tot het middaguur wat te kunnen doen. De siesta geen luxe maar noodzaak. Tegen vijven kom ik weer traag in beweging en hervat ik mijn mens-zijn.
Naar de zomer, de warmte, heb ik intens verlangd. Zo blij als ik was dat de zon scheen wanneer ik de dag begon. Het kon mij niet lang genoeg duren en in mei zei ik "laat dit maar tot Kerstmis duren, dat het zo heerlijk warm zomerweer moge blijven"'. Intussen is de maand augustus ruim ge-entameerd.
Temperaturen van boven de 30 graden hebben mijn blik op de zomer, en met name op het element vuur, wezenlijk veranderd. Ik kon mijn warmte niet goed meer kwijt, sliep zoals menigeen slecht. Het dorre gras, de verschrompelde bessen, de opengesperde kaken van merels, eksters en kraaien, het is warm, heel warm. Ik kende vuur als beweging, actie, creativiteit, warmte. Nu ben ik in contact gekomen met haar verzengende als ook verschroeiende pendant. Haar destructieve kracht waardoor elk ander leven uiteindelijk dooft, elk leven stil komt te liggen en tot as, nietsheid, verwordt. Vuur is niet meer alleen leven voor mij, het staat nu ook voor dood en voor een zeer destructieve kracht die alles verteert, weg schroeit en genadeloos opvreet.
Toen ik vandaag gewoonte getrouw de richtingen uitnodigde alvorens met mijn ritueel te beginnen voelde het echt anders. Aangekomen in het Zuiden voelde ik niet alleen de warmte van het seizoen, maar ook haar vertragende en verlammende effect waardoor elke activiteit stolt en er totaal geen beweging meer mogelijk is, waardoor er niets meer kan groeien, slechts kan uitsterven om wellicht nog op de composthoop te eindigen. Ik voelde een ongelofelijk ontzag. Ik voelde, ik kan niet anders zeggen, de dood in het leven op een plek waar ik het allerminst had verwacht. Ik kwam tot het hernieuwde inzicht dat Vuur naast warmte, passie, beweging ook uitbarsting, helse woede en duivels geweld is. Dat Vuur ook onbeteugelde impulsiviteit betekent en dat het om in balans te zijn ook aarde nodig heeft, discipline en structuur, waardoor we kunnen incasseren, doorgaan, dragen, doorzetten om tot leven te brengen nieuwe ideeën met elan. Dat ook water hierbij van essentieel belang is, water om het enthousiasme ietwat te temperen. Dat met het element lucht alles nog verder de fik in vliegt is daarmee ook wel duidelijk, hoewel het tegelijkertijd ook wel weer voor inspiratie zorgt.
De warmte van deze zomer dwong mij mijn tempo te vertragen en zelfs te onthaasten. Mijn ego had minder stem, minder controle over mijn gevoelens waardoor ze meer aan de oppervlakte lagen. Bij mij uitte zich dit in geprikkeld reageren of juist in het ervaren van zachtere emoties die mijn yin kant aanmerkelijk stimuleerden.
Ik werd genoodzaakt tot ander gedrag, de hitte legde bloot datgene wat de kou nog kon verduisteren.

Jessika Batjes
www.levenskr8.nl

Hittegolf II, zomer 2018 - Jessika Batjes

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Mon, 06 Aug 2018 13:57:25 GMT

Adem in, adem uit

Een heerlijk begin van de week gemaakt met het zwemmen van 50 baantjes in plaats van de gebruikelijke 40. Het water zo heerlijk, het lichaam gewillig. De tweede hittegolf van deze zomer 2018 is een feit! En ja het is warm en straks wordt het ook weer koud. Stormt het, regent het, vriest het, sneeuwt het en verlang je wellicht weer naar de zonnige, intense warmte van deze bijna legendarische zomer van 2018. De mens zou de mens niet zijn als hij niet melancholisch terug keek naar wat achter hem lag en was geweest. Gebukt onder het verdriet dat hij er toen niet van gehouden had, het toen niet waardeerde, niet begrepen kon dat het huidige moment het enige moment is. Vlietend de tijd. De Deense filosoof Kierkegaard zei al dat het verleden slechts in retrospectief begrepen kan worden.
Adem in, adem uit, adem in, adem uit.
Elk moment heeft zijn unieke waarde, zijn unieke charme.
Elk moment dat je je dat even realiseert is zoveel waard en tegelijkertijd zo waardeloos.

Jessika Batjes

27 juli 2018 - Unieke maansverduistering?

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Tue, 24 Jul 2018 17:23:38 GMT

Faalangst is liefdesangst

FAALANGST IS LIEFDESANGST

Vrijdag 27 juli 2018.... Iets met een Volle Maan DIE over een paar dagen een ander kleurtje krijgt. Iets met dat het heel bijzonder IS en vooral ook heel bijzonder MAG ZIJN. Iets heel speciaals! Wat kijken wij allen hier naar uit.... En wat treffen wij allen hiertoe voorbereidingen om op de juiste tijd, 21.35 uur, present te zijn bij op zijn minst, de Aanvang van dit Moment tot op de climax toe, zeg.

Vergeten daarmee wellicht te genieten van nu dinsdag 24 juli, de maan nog aan het groeien... Zal ze zo mooi worden als ons beloofd, zullen wij dan meer opgeruimd hebben, zullen wij klaar zijn voor de nieuwe stap? Zal zij niet falen in haar grootsheid en ons daarmee teleurstellen? Zullen wij niet tekortschieten in haar te bewonderen, zullen wij wel energetisch en spiritueel ervaren hebben wat we mogelijkerwijs konden ervaren? Tekort schieten, falen, themata.

Vandaag kwam ik tot het inzicht dat faalangst eigenlijk de behoefte aan Liefde is, liefdesangst waar wij zo ontiegelijk bang voor zijn, liefdestekort. Angst aan liefde geven, onszelf totaal willen delen en angst aan liefde ontvangen, onszelf totaal verwelkomd en geliefd voelen. Als kind wil je zo graag je liefde delen, als ook liefde ontvangen, je bent EEN EN AL LIEFDE. Als volwassene ook maar dat heeft weer zijn wortels daar. Wanneer je die liefde niet ontvangt, en jouw liefde niet ontvangen wordt heb je het gevoel dat je faalt. Je liefde is niet goed genoeg, je voelt je afgewezen tot op het bot, jij bent niet goed genoeg is je conclusie. Je wilt zo graag ontvangen, gezien, gehoord, erkend worden om wie je bent. Van daaruit ontwikkel je het idee dat je niet goed genoeg bent, dat je faalt als de bedding er niet is. Als je faalt wordt je bang, je voldoet niet aan andermans eisen en nog minder aan het beeld dat je van jezelf geschapen hebt.

Ik koppel faalangst aan perfectionisme. Als het niet perfect is ben je niet goed genoeg, schiet je tekort, je faalt! In de ogen van iemand die jij niet in wezen bent: je innerlijke criticus, die niets anders wilde dan je te beschermen. Juist ja, uit angst geen liefde te ontvangen.

Ik kan mij zo goed indenken dat een volledige maansverduistering bij heel veel volkeren heel veel angst creëert. Waren het niet de Kalahari bosmensen die hiervoor als de Dood waren, volledig in de stress door demonen te worden bespookt en behekst? Als ook andere natuurvolken? Ik herinner mij een zonsverduistering, apocalyptische sfeer. Binnenkort maar weer eens naar Melancholia van Von Trier kijken.

Jessika Batjes
www.levenskr8.nl

Kawahara Keiga en Juane Xue

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Sat, 21 Jul 2018 14:07:47 GMT

Een culturele zomerdag

Vandaag de één na laatste dag dat in Museum Volkenkunde het acht paneel tellende meesterstuk van Kawahara Keiga tentoongesteld wordt, alvorens het langdurig gerestaureerd zal worden. In de media goede marketing. Op gepaste afstand te mogen bewonderen het schouwspel van de baai van Nagasaki met op de voorgrond de schepen de Marije en de Hillegonda, daarvoor was ik naar Leiden gegaan. Vast van zeer grote historische en museale waarde maar mij viel het tegen.

Terug in Amersfoort hield kunstenaar Juane Xue open huis in haar onlangs gebouwde kleurrijke atelier annex woonhuis. Grote schilderijen met rijkelijk befleste tafels, het feestmaal duidelijk ten einde, de glazen half vol. Opbollende tafellakens en bijna onnatuuurlijke lichtval. Vazen met verse bloemen. Een haast apocalyptische sfeer, licht maar een tikkeltje unheimisch door het ontbreken van mensen waar ik ze wel zou verwachten: de gemeenschappelijke rijk bevloeide dis in allerijl verlaten.

Jessika Batjes
www.levenskr8.nl

Shape shifting - Jessika Batjes

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Thu, 19 Jul 2018 11:02:28 GMT

Beschouwingen van een fladderende geest: van Gestel tot Kitsune

Toen ik vanochtend aan het fietsen was, werd ik getroffen door het zonlicht.
Zachte, lichtgele en fluweelachtige lichtbanen vloeiden voorzichtig naar de aarde. Als door de bliksem getroffen zag ik bovenstaand schilderij van Leo Gestel voor mijn geestesoog. Ik voelde mij als het ware haast gecatapulteerd in de gevoels- en zienswereld van door mij geliefde schilder. Ik had het gevoel te doorvoelen wat de schilder toen moest hebben gezien en ervaren! Voelde mij getransformeerd door deze kortstondige magische shape shifting. In vele mythologieën, sprookjes en culturen kennen wij het fenomeen shape shifting. Letterlijk het veranderen van vorm en/of identiteit, het samensmelten, symbioseren met een ander, waardoor men bepaalde vermogens, eigenschappen, kwaliteiten en krachten van de ander kan verinnerlijken. In het sjamanisme is deze metamorfose een veel gebruikte techniek bij het reizen in de verschillende werelden. Natuurlijk ziet men er uiterlijk niet uit als diegene van wie men vrijwillig de vorm aanneemt, maar het geeft je wel toegang tot bepaalde vermogens waar je anders in je dagelijks leven niet (althans niet bewust) over beschikt. Zo heb je bijvoorbeeld toegenomen fysieke behendigsheidsvaardigheden. Je kunt bijvoorbeeld vliegen, heel hard rennen, beter zien, met je snavel botten leeg pikken om tot op beenmerg niveau een bepaalde situatie te doorgronden. Al met al praktisch gereedschap waardoor je als sjamanistisch werker van gedaante kunt veranderen, veelal in de gedaante van je krachtdier, zodat je door zijn eigenschappen te internaliseren, de verschillende parallele werkelijkheidslagen kunt verkennen en waar nodig kunt ingrijpen om je cliënt te helpen. Het leuke is dat het ook andersom kan, niet meer van mens naar dier, maar van dier naar mens. We vinden dit terug in de Japanse folklore bij het bovennatuurlijke wezen Kitsune , de Japanse vossengeest. Deze kitsune heeft vaak 1 of meerdere staarten, en een parelvormig juweel ( hoshi no tama )in zijn bek of aan zijn staart hangen. Wanneer de vossengeest gescheiden hiervan wordt verliest hij zijn krachten. Veelal verandert de vossengeest in de gedaante van een jonge vrouw om mannen te verleiden of om wraak te nemen...

Jessika Batjes
www.levenskr8.nl

Vleermuis

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Tue, 10 Jul 2018 10:45:32 GMT

Symbool van transformatie, dood en wedergeboorte

Nu is het zo dat ik gisteren, maandag 9 juli, reeds bij het ontwaken een onangenaam voorgevoel had. En neen, het was niet omdat de zon eens een dagje niet scheen terwijl het toch zomer is. Angstig, keek ik reikhalzend uit naar het einde van deze dag en sjokte ik door de rondzeurende uren... Kleine hindernissen: een niet rijdende trein waardoor vertraging. Dat kon het toch niet zijn... Zou mijn eerste afspraak het kunnen vinden? Ja dat ging goed. Zou mijn tweede afspraak mijn aanwijzingen hebben opgevolgd en zou ze op tijd zijn? Ja ook dat ging goed. Tijdens de dansvoorstelling op de mij in vervoering brengende muziek van de Bach Cello Suites knapte de snaar van de cello en plotsklaps sloeg alles stil, om na enkele minuten weer met eenzelfde virtuositeit opgepakt te worden... Was dat het dan?

Vanochtend lag er onder de eettafel een door de lieve katten gevangen vleermuis (orde Chiroptera, ook wel handvleugeligen genoemd). De vleermuis, die ik niet met de handen mocht aanraken of oppakken in verband met eventueel gevaar voor hondsdolheid, observeerde ik minutieus. Een siddering van walging golfde door mijn hele systeem. Zo ik gewone muizen verafschuw, verafschuw ik ook de vliegende soort. En niet alleen verafschuw ik ze ik ben er ook doodsbang voor. Stel dat deze vleermuis niet dood is en opeens weer gaat vliegen? En dat hij mij per ongeluk raakt? Wat doe ik dan?! Hoe helder kan een teken zijn? Want dat het hier niet zomaar om een vleermuis gaat is wel helder. Hier wordt mij een spirituele boodschap aangereikt. De vleermuis, niet alleen symbool van dood en verderf, maar en misschien ook juist wel daarom, van transformatie, wedergeboorte. Welke oude patronen kunnen er doorbroken worden, welke gewoontes afgezworen,... wat past er niet meer in het leven dat ik nu leid en kan ik de vuilnis inkieperen voor een completer, lees dichter bij mijzelf, bestaan?

Dit zijn de vragen waar ik zo dadelijk mee aan de zwem ga.

Zomer 2018
Jessika Batjes

Afbeelding: Jamie Sams - Medicine Cards

Diploma uitreiking zomer 2018

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Tue, 03 Jul 2018 12:28:37 GMT

Diploma uitreiking

Gisteren was ik bij de diploma uitreiking van leerlingen van het VWO. Jongeren die allemaal op hun manier kei en keihard gewerkt hebben en die nu een vervolg studie gaan kiezen, reeds gekozen hebben of iets totaal anders gaan doen. In ieder geval een belangrijke mijlpaal. Zoals velen herinner ik mij mijn eigen weg hierin. Het beëindigen van mijn schooltijd, mijn afstuderen weer jaren daarna, mijn eerste baan, xyz andere banen. Altijd een vaag gevoel op de achtergrond van: "houdt het nou nooit op? Is het nou nooit eens afgelopen al deze onzin? Al dit het moeten worden tot iets? Al dit beter, verder, meer?" Tot ik uiteindelijk een opleiding vond en deed waar ik het gevoel bij had wat nuttigs te leren, waar ik het gevoel had tot mijn recht te komen en daarbij ook thuis te komen. De opleiding Transformatie Psychologie waar ik geschoold werd in de Voice Dialogue methode. Waar ik begon te leren over energie, subpersoonlijkheden, de noodzakelijke balans hierin en mijn eigen energie gevoeligheid. Mijn eigen power op dit gebied. De kracht om anderen niet alleen aan te voelen maar te vertrouwen op mijzelf en mijn aangeboren talent hierin, te bouwen, te ontwikkelen mijn innerlijk weten. Een enorme groei spurt. Later de jaren van de opleiding sjamanisme, de Merlin healing trainingen, de yoga die ik doe en waarvan ik zoveel leer.
Goud waarmee ik zelf verder kwam en nu ook anderen help en leer om op jezelf te vertrouwen, op je eigen kracht, in jezelf te geloven, te luisteren naar jezelf, je eigen weg te volgen en je niet af te laten leiden door de mening en verwachtingen van anderen, trouw te blijven aan wat je weet wat goed voor je is, voedend voor je is, je niet aan te passen aan andermans ideeën. De moed te hebben op jezelf te staan, voor jezelf te kiezen, te ontdekken dat alleen zijn en staan als kind levensbedreigend voelde maar als volwassenen heel goed te hanteren is. Te ontdekken dat eenzaamheid niet beangstigend hoeft te zijn, de leegte en de stilte enorme bronnen kunnen zijn waar je je werkelijk aan laaft, waar je werkelijk van op knapt.
Ik hoop echt zo ontzettend dat alle kinderen, alle mensen, iedereen die nu is geslaagd en dat fel begeerde diploma binnen heeft gesleept, een groot verantwoordelijkheidsgevoel heeft en draagt, een groot en ruim hart heeft, zijn intuïtie, verstand en instincten goed gebruikt. Ik hoop echt zo dat er steeds meer mensen met ruggengraat zijn, geen napraters en goede siermakers maar oprechte mensen die elkaar het allerschoonste gunnen, die elkaar helpen, die samen werken, die aspireren aan een zorgzame, vriendelijke wereld en elkaar daartoe blijvend inspireren. Van elkaar leren en genieten ondanks meningsverschillen. En ik hoop ook echt zo dat iedereen die geen papiertje heeft zich daar niet druk om maakt, want er zijn en zullen altijd wegen zijn. Andere wegen, andere perspectieven, àndere manieren waarmee jij jouw droom, jouw verlangens hier op deze planeet Aarde kunt realiseren.
De reiger die urenlang aan de oever of zoals hier in de treurwilg wacht om toe te slaan is hiervoor de levenskr8ge metafoor.
Jessika Batjesen
Zomer 2018

Wandelen met Levenskr8.nl

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Fri, 16 Mar 2018 11:46:02 GMT

Leda en de Zwaan

Wandelen. Het vertraagt mijn gedachten, verruimt tegelijkertijd mijn blik, creëert ruimte voor associaties, levert de nodige inzichten op. Het geeft mij een brede lach op mijn gezicht, zorgt ervoor dat ik dieper ademhaal, zorgt ervoor dat ik mij goed in contact met mijn hele lichaam voel. Het biedt mij de gelegenheid om lekker en veel buiten te zijn, de veranderingen in de natuur letterlijk op de voet te volgen en de meest schitterende ontwikkelingen waar te nemen. Wandelen met Levenskr8.nl, ik houd ervan!

Vandaag een ietwat koude dag, zo medio maart 2018. Vroeg in de ochtend, de dag nog vers en jong. Mijn voeten leiden mij langs het Valleikanaal, richting De Schammer en vervolgens naar Stoutenburg. Zilver stralende katjes. In een weiland een hele groep zwanen die specifiek mijn aandacht trok omdat er een jonge zwaan was, tussen de al wat oudere zwanen. Dit symboliseerde voor mij het begin van de lente, zo aan het einde van de winter. We willen allemaal dat het al volop lente is, maar dat is het nog niet. De narcissen zijn er al wel, maar ze staan nog naast de sneeuwklokjes die al eind Januari bloeien en een enkele crocus staat ook nog fier. De zwanen deden mij ook denken aan het verhaal van Leda en de Zwaan.De hier geplaatste afbeelding is van Leda and the Swan, kopie door Giovanni Francesco Melzi na het verloren gegane schilderij van Leonardo da Vinci, 1508-1515, oil on canvas, Galleria degli Uffizi, Florence, Italy.

Leda (Grieks: Λήδα) is een figuur uit de Griekse mythologie. Zij is de echtgenote van de Spartaanse koning Tyndareos.

Leda is bekend door het verhaal van "Leda en de zwaan". Zeus was verliefd op haar, maar kon haar niet overtuigen met hem geslachtsgemeenschap te hebben, hiertoe veranderde hij zichzelf in een zwaan en overweldigde Leda. Beschaamd om wat er gebeurd was, had Leda gemeenschap met haar man die avond en na negen maanden kreeg zij kinderen, die volgens zekere overleveringen uit een ei kwamen. Pollux en Helena waren de kinderen van Zeus, Kastor en Klytaimnestra van Tyndareos https://nl.wikipedia.org/wiki/Leda_(mythologie) .

Jessika Batjes

www.levenskr8.nl

LOVE OF LIFE - JESSIKA BATJES

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Mon, 05 Mar 2018 16:05:47 GMT

Motivation to help, and to be of service

LOVE OF LIFE - JESSIKA BATJES

MOTIVATION TO HELP AND TO BE OF SERVICE

Today I realised Life is all about "little gifts", about sharing kindness and joy. Life is all about sharing what you have.
Your kindness, your happines, but also your sadness and grief. Sharing learns you to cope with life and it's obstacles and most of all sharing learns you that you are not alone. It teaches you that we all experience difficulties, loneliness, boredom, frustration as well as joy, happiness, satifisfaction, togetherness. It teaches us we are not the only one who encounters and experiences this, but that it's part of life on this planet called earth, that it's part of being human. It teaches us that life is not perfect, and most of all it teaches us we are not perfect, and the good news is : we are not alone either! We are all connected and interconnected, we are together, our hearts are connected, our thoughts are interwoven, and together we are one, just one. Just human, just okay exactly as we are, at the point in time where we are. All of us doing our best to be good people and to reach out for each other and to help one another.

Today I also understood at a very profound level that life is all about helping each other. I became conscious of the fact that by helping you do not create dependency. On the contrary you create happiness, friendliness and togetherness. You contribute to Love, on a universal and collective level. And by doing this you contribute to the whole of humane sanity.

However, sometimes it's hard to share and its's difficult to help. Because we are afraid of being taken for granted, fearful that people will take advantage of us and will make fun of us, and will shame us for being soft at heart, will ridiculize us for empathisizing and wanting to help, will make a fool of us for being spiritually and emotionally generous and present. We are afraid that some people might misuse our friendliness, our love for life. But sincerely, what if they do? We are not that helpless child any longer, who will die if not loved or held. We are adults!

As an adult human, I need to help, I need to be of service because if I do not, my heart dries out, my love of life shrinks and gradually withers. My love of life is my profound motivation to help, and to be of service.

Jessika Batjes

www.levenskr8.nl

March 2018

FERNWEH Jessika Batjes www.levenskr8.nl

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Tue, 27 Feb 2018 16:31:28 GMT

Hoeveel laat je zien van jezelf als begeleider?

FERNWEH

Hoeveel van jezelf laat je zien als begeleider?

Tja, hoeveel laat je van jezelf zien als begeleider...

In het begin deed ik dat nauwelijks. Ik vond dat dat niet professioneel was, niet om mijn verhaal ging maar uitsluitend om het proces van mijn klant. Tot ik merkte dat ik steeds meer cliënten aantrok die zich niet thuis voelen met wie ze zijn, wat ze denken, voelen en waar ze wonen, letterlijk als ook figuurlijk. Ik besloot toen te gaan vertellen dat ik het herkende, de ontheemding, de heimwee naar andere, overwegend, spirituele oorden en dimensies. Fernweh dus, het verlangen naar een plaats die je niet kent. Maar die er door de invloed van andere levens en het bivakeren in andere dimensies wel degelijk is! En waar je naar terug verlangt. Zo simpel als dat. Ik merkte dat het delen van mijn ervaringen op dit gebied een zeer positieve invloed had op mijn klanten en het proces aanzienlijk versoepelde. Maskers vielen eerder weg, de weg naar de kern toegankelijker en met moed, vasthouding en vertrouwen betreedbaarder. Het benoemen van dit intense verlangen, naar een oud bekend oord, maakt veel los en behoeft zorgvuldige, vakkundige als ook zachte begeleiding. Hele voorheen afgestote zielendelen mogen naar huis en komen terug van eonen weggeweest. Eindelijk mogen ze naar huis, eindelijk worden ook deze delen van de persoonlijkheid erkend en worden ze weer welkom geheten. De persoonlijkheid vult zich als het ware op, energie die voorheen niet mocht stromen, komt weer in beweging, het lichaam wordt totaler, completer. De persoon begint zich thuis te voelen in zichzelf en hier op Aarde.

Het hier op aarde wonen, waar vroeger eenvoudig weg te pijnlijk, te moeilijk en vooral te ingewikkeld, wordt gaandeweg makkelijker. Cliënten leren om te gaan met de (im)perfecties van zichzelf en van het Leven. Ik ben dankbaar dat ik ze hierbij kan begeleiden. Dus JA ik laat mij zien als begeleider.

Februari 2018

Jessika Batjes

De helende kracht van wandelen

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Wed, 07 Feb 2018 08:17:02 GMT

En waarom de rest onzin is

De helende kracht van Wandelen

En waarom de rest onzin is

Zo. Ik heb het en ben eruit. Ik heb het gevoel dat we met z'n allen zo enorm aan het rond draaien zijn...

We willen allemaal wel meer contact en meer verbinding maar op de 1 of andere manier wil dat niet zo.

Van buiten ziet het er interessant uit.
Die en die verhoogde lichttrilling brengt xyz fenomenale healing en transformation tot stand. Heel bijzonder allemaal...

Hoe zou het zijn als er niets gebeurde? Geen stijgende lijn maar ook geen dalende, gewoon helemaal pas op de plaats. De Natuur met haar seizoenen is de enige die in beweging is, de rest is ego bullsh*t. We blijven hetzelfde... En draaien rond, zuchtend, smachtend en verlangend naar verandering.

Maar waarom in godsnaam? Zie je de persoon met wie je op de bus wacht? Glimlach je naar die verdrietige man? Bel je die oude vrienden? Of zijn ze niet spiritueel genoeg? Herinner je de illusie van leven.

Herinner je jij en verwonder je. Scheelt bakken met geld en tonnen kinderlijke hoop op niet bestaande bevrijding of verlichting.

Dit nu is voor mij persoonlijk de reden om te wandelen. Het scherpt mijn liefde voor het leven en voor jou. De ene voet voor de ander. Ik wandel door mijn leven op weg naar mij. Op weg naar Jou.

Winter/voorjaar 2018
Jessika Batjes

SJAMANISTISCH WERKER EN HET GEBRUIK VAN DIERLIJK MATERIAAL Jessika Batjes

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Tue, 30 Jan 2018 14:40:11 GMT

Commitment en respect

SJAMANISTISCH WERKER EN HET GEBRUIK VAN DIERLIJK MATERIAAL

Dierlijk materiaal en het gebruik ervan kan een reactie van afschuw oproepen.

Als sjamanistisch werker ontvang ik met enige regelmaat vragen over mijn relatie tot dierlijk materiaal.
Bont, botten, nagels, veren, haren etc. Deze gebruik ik en zet ik in bij mijn sjamanistisch werk en mijn rituelen die ik uitvoer in mijn Praktijk Levenskr8, www.levenskr8.nl.

Ik gebruik veren, botten, bont om krachtvoorwerpen te creëren en mij op deze manier met de ziel van het dier in kwestie te verbinden, en zij met de mijne. Het krachtvoorwerp ontstaat na intens réciproque betrokken werk met de ziel, van bijvoorbeeld roofdier, boom etc. Door mijn creatie en manifestatie en het eren van het desbetreffende dier, fysiek en op zielsniveau, openbaart zich de functionele kracht, de energie, de Spirit. Bondgenoten verschijnen in mijn leven op velerlei wijze. Veelal in dromen, ook wel in de fysieke wereld, doordat iemand er mee komt. Ik bedank ze voor hun leven, en deel hun levenspijn als ook doodspijn. Dit zijn zware processen die ik niet zomaar, voor de lol, aanga.
Het is mijn verantwoordelijkheid als sjamanistisch werker.

Winter 2017
Jessika Batjes

Alsjeblieft - houd het simpel

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Thu, 25 Jan 2018 11:51:33 GMT

ALSJEBLIEFT
Voor mij moeilijk te rijmen: het etaleren van het bewandelen van een spirituele weg, zéér gezond eten, de supermarkt om de hoek is zo ongeveer de meest gevaarlijke plek op aarde, tenzij het natuurlijk de Marqt is, elk biertje of wijntje vermijden, van elke milligram suiker of vet een paniekaanval krijgen en somber zo maar door.
En dan zonder scrupules in het weekend het vliegtuig inhoppen naar xyz omdat Sri Xyz daar een fenomenale cursus aanbiedt die zo verheffend is en waar je echt een hele diepe Transformatie doorleeft.
Mmmmm, ik word hier heeel erg verdrietig van. En piepen dat het nog geen voorjaar is, nee het is eind Januari. En intussen vergeten te genieten van al het moois, voedende en helende wat je eigen woonplek je biedt, de Kraai, de Reiger, de Zwaan, je eigen hond of kat, de prachtige luchten, de mensen om je heen.
Alsjeblieft lieve luitjes,ervaar en waardeer de Rijkdom van het Kleine, waardeer het miniemste tedere gebaar.
Zorg voor elkaar, voor de Grond waarop je leeft en houd het simpel. Voor mij de basis van en voor een spirituele weg.
Alsjeblieft.
Jessika Batjes
Winter 2018

Kwan Yin, Avoliketesvara, Kannon - Jessika Batjes

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Thu, 11 Jan 2018 13:09:22 GMT

Liefdevolle zachtheid, mededogen, reparenting

Kwan Yin

Vanochtend was het donker, mistig en vooral heel uitgesproken Januariweer. Hoewel ik heerlijk geslapen had, was ik nog moe. Ik douchte, kleedde mij aan, dronk koffie en ging toen nog even slapen om weer een uurtje later wakker te worden toen het weer licht was. Ik wilde mij weer omdraaien toen er iets moois gebeurde.
Ik hoorde een hele liefdevolle stem in mij fluisteren:
"Ga met deze dag om als ware het je meest geliefde vriendin om wie je het allermeeste geeft en wie je het allermeeste gunt".
Ik was ontroerd en blij en begon vol overgave aan deze nieuwe dag, een dag met wie ik om zou gaan als mijn meest geliefde vriendin. Allereerst ging ik, koffie met schuimende melk en kaneel erop ter hand, de tuin in, grondig spiedend of er al sprietjes aan het opkomen waren. En ja, die waren er, sneeuwklokjes, andere sprietjes ook en zelfs hyacintentopjes! Ik liep tot het water dat zachtjes rimpelde en ik dacht aan Kwan Yin, een Chinese boddhisatva. Toen ik onlangs bij de kringloop was, trok een allerliefst stoffig beeldje mijn aandacht. Het nodigde mij uit het naar huis te nemen, en thuis ging ik eerst eens grondig aan de slag met afwasborstel en veel water om haar blinkend en wel een nieuw leven te schenken. En ja, het was inderdaad Kwan Yin! Zo blij dat ik haar herkend had. Een speciale plaats heeft zij nu in mijn huis, op mijn mobiele Levenskr8altaar, tussen de hyacinten, crocussen en blauwe druifjes, vergezeld van hert en schildpad. Kwan Yin helpt levenspassanten, compassie met zelf, en daardoor met anderen, te hebben en zacht te zijn.
Wat ontzettend fijn was dit! Met plezier en zingend begon ik het huis schoon te maken, zodat ze heerlijke vibes zou ontmoeten, heerlijke geuren zou ruiken en ik ging lekker het bed verschonen zodat ze vanavond nog lekkerder dan de avond tevoren zou slapen. Ik ruimde ook de zolder op, dat zou haar ook goed doen, daar had ze tegenop gezien. En met elke handeling die ik uitvoerde sprak ik mijzelf toe: "Goed zo, je doet het goed. Kijk als je het zo doet, gaat het makkelijker, kijk we doen het samen dan lukt het wel".

TIP:
Het werken met Kwan Yin kan goed ingezet worden in een Reparenting traject waarbij je je Innerlijke Kind heelt en je jezelf aanleert om met liefdevolle zachtheid met jezelf om te gaan. Zodat je meer (zelf)respect, (zelf)waardering en (zelf)vertrouwen ontwikkelt en daarmee vriendelijker en met meer compassie met anderen leert om te gaan en daarmee een vriendelijkere omgeving voor anderen en jezelf creeërt.

Jessika Batjes

Tijd om naar binnen te keren: de energie van het Westen, de Kracht van Beer - Jessika Batjes

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Mon, 27 Nov 2017 12:48:29 GMT

De energie van het Westen, de kracht van Beer

Tijd om naar binnen te keren: de energie van het Westen, de Kracht van Beer

Herfst is het eigenlijk niet méér. We hebben dit weekend de buiten stoelen en de buitenboel opgeruimd.

De laatste narcissen, blauwe druifjes, hyacinten en tulpen in de koude grond geplant, gebeden uitgesproken en zachtjes gerateld dat ze zacht en mooi zouden opkomen wanneer ze in het voorjaar zover zouden zijn om zich aan de buitenwereld te tonen. Zachtjes, voorzichtig. De laurierboom van stro voorzien en de winterlichtjes om ons nieuwe houtopslag hok gehangen. De laatste b laadjes zijn van de bomen gevallen, deze hebben we over de planten geharkt zodat ze goed beschermd zullen zijn tegen de winterkou. De Maan goed zichtbaar, reeds halfvol schijnt door de bladloze bomen.

Het Seizoen van Sinterklaas, Midwinter, Yule, Kerst en andere Winterfeesten die (de terugkeer van) het Licht vieren is aangebroken. De Volkstuin nu echt Winterklaar. Koning(in) Winter heeft zijn/haar entree gedaan. Kou, winterse neerslag in de vorm van stevige hagelbuien. En dat gure, grimmelige gevoel als het puntje van je neus buiten is en je je das iets hoger doet. Meer en meer naar binnen, ik volg de beweging van dit seizoen dat steeds verder van het Westen naar het Noorden beweegt en volg het ritme van de natuur. Van herfst naar Winter. Beer is mijn gids hierbij. Ik overwinter en doe slechts het aller noodzakelijkst. Werk, huishouden, zo min mogelijk sociaal verkeer. Ik trek mij steeds verder terug, droom over nieuwe activiteiten, koester mijn verlangens, houd mijn energie zo veel mogelijk bij en voor mijzelf.

Ik ben Thuis, bij mijzelf Thuis. In mijn Private Cirkel. Met Lief, de Poezen, onze Houtkachel.

November 2017, Jessika Batjes

Persoonlijk altaar - je eigen Krachtplek - Jessika Batjes

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Fri, 20 Oct 2017 12:42:11 GMT

Een levenskr8ge plek in huis of in de natuur

Persoonlijk Altaar – Een levenskr8ge plek in huis

Betekenis

We kennen het altaar als een begrip uit ondermeer de katholieke kerk. Ruim voor het Christendom waren er echter al altaars in gebruik.

Voor mij is het altaar en hoe ik het gebruik de fysieke plaats waar en van waaruit ik spiritueel contact leg tussen mijzelf en mijn allerdiepste ik, mijn gidsen, mijn geesten, mijn goden, mijn al dan niet overleden, dierbaren. Een plek van kracht als ook een plek van en voor meditatie, heling, bidden en het betreden van de stilte.

Functie

Door het maken van een altaar, bouw je langzaam aan een plek met een hoge energie, je bouwt als het ware je eigen plek van Levenskr8, in je eigen huis. Een plek waar je tot rust kunt komen, waar je rustig bij kunt zitten, mediteren, een plek die je inspireert en die je kracht geeft. Het is leuk en inspirerend om je eigen altaar te maken, op een plek in je eigen woonruimte.

Je zoekt een plekje in huis uit wat hiervoor dienst zou kunnen doen. Dit kan bijvoorbeeld een tafeltje zijn, een kastje, een plank in een kast. Alles kan hier eigenlijk voor dienen.

Met het uitzoeken van de plek waar het staat in de ruimte, leg je een belangrijke ki (chi, prana, energie) relatie met je altaar. Een plek die speciaal bestemd is voor jou, jouw ruimte met jouw spullen waar je speciaal aandacht wilt geven. De spullen die je op je altaar legt kunnen naast het hebben van een hoge esthetische waarde, ook een hoge symbolische waarde bevatten. Op je altaar kun je bijvoorbeeld schatten uit de natuur leggen, veertjes (luchtigheid), schelpjes (zee), steentjes (aarde, voorouders), kastanjes (mijn vader), eikels (herfst), al naar gelang het seizoen. Ook kun je er afbeeldingen op zetten van iets dat belangrijk voor jou is. Zoals bijvoorbeeld een beeld van het ene of andere geloof, een Buddhabeeld of Mariabeeldje etc. Je kunt er bijvoorbeeld ook foto’s op zetten of meerdere altaren maken met elk hun eigen thema.

Wat je erop zet is volledig aan jou, het is jóuw plek, een plek vol Levenskr8. Deze plek is ook een plek waar de energie in beweging is. Regelmatig zal je merken dat je er iets anders op wilt zetten, of de positie van een bepaald voorwerp veranderen wilt.

Ben je regelmatig in de natuur, dan kun je ook een buitenaltaar creeëren met spullen die je daar vindt. Een mooie boom, aan een water waar je graag komt, ... , kies wat het beste bij jou aansluit en wat jou voedt.

Altaar activeren

Je kunt je altaar activeren door het branden van een kaarsje, een wierookje, het uitspreken van een gebed of een intentie. Ook kun je er kleine offertjes op neer leggen zoals bijvoorbeeld een stukje fruit, een glaasje jenever als je overleden dierbaren of voorouders van een borreltje hielden. Zelf zet ik er ook regelmatig een bloemetje neer en ververs ik hiervan regelmatig het water. Ook leg ik er papiertjes op met geschreven boodschappen, met mijn doelen en intenties voor de komende tijd. Door erop te blazen geef ik letterlijk mijn adem aan de brief, hierdoor krijgt het lucht en kan het meer tot leven komen en zich uiteindelijk manifesteren in de stoffelijke wereld. Ik neem regelmatig de tijd om bij mijn altaar te zitten, tot rust te komen. Voor anderen te bidden en heling te vragen voor hen die het nodig hebben door het branden van een kaarsje, het geuren van een wierookje.

Altaar mee op reis

Wanneer ik niet thuis ben en mij bevind in een situatie dat ik de kracht van mijn altaar nodig heb, reis ik in gedachten ernaar toe, maak ik contact met de energie ervan en handel ik vervolgens met meer kracht. Als ik enkele dagen van huis ben, neem ik ook voorwerpen van mijn altaar mee. De voorwerpen die je op je altaar hebt gelegd worden voorwerpen van kracht, het worden krachtvoorwerpen. Persoonlijk laad ik de stenen voor mijn altaar op met de energie van de Volle Maan. Ik doe dit niet bij elke Volle Maan, uitsluitend met de Maan waar ik duidelijk een zeer sterke relatie mee voel op dat moment.

Groepsaltaar

Een groepsaltaar creeër je als energetisch anker bij een workshop. Je kunt er voorwerpen op leggen die de vier windrichtingen en elementen representeren. Je kunt ook de deelnemers van de workshop uitnodigen om een persoonlijk voorwerp op het altaar te leggen, zo verbindt het persoonlijk energetische veld zich met het energetisch collectieve veld en krijgt het voorwerp meer kracht.

Oefening persoonlijk altaar

Wat zou jij op je persoonlijke altaar willen leggen?

Wat symboliseert het altaar voor jou? En wat symboliseren de objecten die je erop neerzet?

Wat zou voor jou de geschikte plaats zijn in huis hiervoor?

Als je al een altaar hebt, ga bewust na of deze op de juiste plaats staat en of er de juiste dingen op liggen?

Ga in gedachten na hoe vaak je bij je altaar wilt zijn.

Met welke kracht(en) wil jij je op dit moment extra verbinden? Trek een kaartje uit een voor jou geliefd orakel deck. Welke boodschap heeft het voor jou?

Leusden, oktober 2017

www.levenskr8.nl

EEN FRANSE NAZOMER IN DE CÉVENNES - JESSIKA BATJES

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Fri, 29 Sep 2017 14:03:47 GMT

Een spiritueel thuis

Een Franse nazomer in de Cévennes

De ezels balken naar elkaar, ze hopen dat hun kudde snel herenigd wordt en dat het Randonnée seizoen à dos d'ânes er bijna op zit.
In de vallei de bellen van de schapen die terugkeren vanaf de een of andere Col. In Valle Raugue zagen we op de brug een oudere herder zitten die zijn troupeau al terug geleid had. Voorteken van een vroege winter? Op de houten voordeuren zien we de Gardabelle (Carline) gespijkerd. Een gedroogde zonnendistel die symbool staat voor de vergankelijkheid van het leven, de zonsopkomst, de dag, de zonsondergang en daaropvolgende nacht voor het weer verblijd worden door de zonsopgang. Een roofvogel, de vale gier, cirkelt in de vallei. Ik ben Thuis. Vanaf het moment dat ik dit gebied betrad voelde ik mij er volledig thuis. Opgenomen, gekoesterd en welkom geheten in deze ruige, stille en mijn ziel zo verheffende streek. De Cévennes 2017. 'S Nachts roepen de uilen naar elkaar. Vleermuizen vliegen rond. Het licht op de berg vandaag weer anders dan gisteren. Ik ben Thuis, mijn ziel is hier thuis en ik weet nu al ik kom hier terug. De laatste avond hoor ik luid heen en weer geschuif van de stoelen en tafel op het terras onder de lindeboom waar we zo graag in de schaduw zitten. Ook hoor ik duidelijk hoefgeluid. Ik denk het zal toch niet die lieve ezel zijn die ik geen tijd meer had om te groeten? Hij balkte ter afscheid, ik was diep en diep geroerd en zo intens dankbaar voor dit prachtige afscheid. De mest op het terras de volgende ochtend ruimde ik met een blij gemoed op en legde ik in de buurt van de rozen. Als het daar een jaar gelegen heeft kan het weer dienen als voeding voor de rozenstruiken die daar bloeien.

Cévennes, Ventilhac, 6 september 2017
Jessika Batjes
www.levenskr8.nl

HERFSTWANDELING MET LEVENSKR8 - JESSIKA BATJES

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Fri, 29 Sep 2017 10:05:49 GMT

Herfst oogst Wat ruim ik op, wat bewaar ik?

HERFSTWANDELING MET LEVENSKR8

Temperatuur daalt. Blaadjes dwarrelen van de bomen en spiralen naar de grond, naar de aarde. De dagen worden korter, 's ochtends bij het opstaan moet het licht aan. We richten onze blik meer en meer naar binnen.
Herfst.

Met de herfst kijk ik terug naar de afgelopen tijd.
Hoe is het gegaan met wat ik had gezaaid in het voorjaar aan plannen, ideeën?
Welke gewassen zijn er in de zomer goed gegroeid, wat is er goed gelukt, wat ok, en wat niet voor herhaling vatbaar.

Ik wik en weeg en maak letterlijk de balans op als een weegschaal.

Ik stel mijzelf de volgende vragen:
wat voor moois heb ik geoogst op fysiek, materieel, professioneel,relationeel, mentaal, emotioneel en spiritueel vlak? En wat kan ik loslaten.... Ook in deze gebieden...
Wat nu is mijn oogst en wat kan als compost fungeren voor de komende tijd, de komende richtpijlen ?

Met deze vragen op zak is een herfstwandeling maken leuk, inspirerend om te doen. Soms misschien ook een tikkeltje confronterend, als je merkt dat je van iets af wilt wat je eerder juist wel energie gaf...
Je krijgt door het hiermee aan de slag te gaan overzicht en je ruimt datgene op wat geen waarde, geen energie meer voor je heeft.

Met je trofeeën kun je vervolgens een herfstensemble maken. Voor in huis.
Hiermee haal je het seizoen van de herfst letterlijk in huis en veranker je je oogst, wat je wilt opruimen en waar je afscheid van wilt gaan nemen en wat je wilt bewaren als fundament voor de komende tijd.

Ik raap op:

afgewaaide takjes van een eikenboom met blaadjes er nog aan. De eik is voor mij een boom die op zichzelf staat, stevig in het nu en trots geworteld in zijn verleden.
Stukjes schors, van een eik, een berk, een den. Symbool voor mij van bescherming en het heerlijk vinden om over de bast te gaan met mijn vingers en de structuur te voelen.
Veel kastanjes die mij doen denken aan mijn vader. Hij droeg er drie in zijn broekzak tegen de reuma, dit had hij van zijn voorouders geleerd. Een stukje stam van een berk, de berk een boom die graag op zandgrond bij water groeit, zachtheid en kwetsbaarheid.

In mijn herfstcompositie zet ik neer:

twee poppetjes van vilt en schapenwol gemaakt, symbool van gezelligheid en met elkaar. Symbool van het evenwicht tussen het mannelijke en het vrouwelijke, en de noodzaak deze twee kanten van jezelf op liefdevolle wijze met elkaar bij jezelf in evenwicht te brengen.

Op de foto zie je mijn herfstensemble met schatten uit De Treek in Leusden, fundament voor een mooie en fijne winter. Het Wiel draait.

September 29, 2017
Jessika Batjes

www.levenskr8.nl

Een Japanse zomer - Jessika Batjes

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Mon, 17 Jul 2017 14:09:00 GMT

Mijn liefde voor Prinses Ajisai en een zomer Shinto ceremonie in Amsterdam

EEN JAPANSE ZOMER

Mijn liefde voor Prinses Ajisai – de blauwe hydrangea en een zomer Shinto ceremonie in Amsterdam

Hortensias, hydrangea, ajisai . Zo intens blij word ik van deze prachtige en uitbundig bloeiende planten. Hoewel wij ze als gewoontjes beschouwen, fascineert het mij iedere weer dat deze in de 19de eeuw in Nederland zijn geïntroduceerd door de factorijarts en natuurkundige Philipp Franz Von Siebold (1796-1866) die op Deshima, de Nederlandse handelsnederzetting, gestationeerd was van 1823 tot 1829.

Deze herinnering brengt mij naar Japan waar ik als kind woonde. Naar de vele heiligdommen waar de hydrangea zo voluit en prachtig bloeit. Bij de huisbuddha had ik een vaasje met blauwe ajisai neergezet, mij er zo van bewust zijnde dat dit een prachtig en oh zo toepasselijk zomergeschenk was. In de door schimmel en ongedierte bezwadderde Japanse zomers gebruikt men in de zomer onder meer de kleur blauw ter verkoeling.

Om Japanse zomerse ongemakken zoals schimmel en ongedierte af te weren en te exorciseren houdt men ceremonies. Onlangs nam ik deel aan de zomer Shinto ceremonie in Amsterdam (25 juni 2017). Een lange tekst werd gereciteerd de Oharai-no-kotoba door Shinto meester Paul de Leeuw en zijn assistente. Hierdoor werden wij gereinigd van het vuil ( kegare ) dat we sinds de lente hadden opgelopen en waar onze aura tot aan de nok toe vol mee zat. De tot papierenpoppetjes gevouwen stroken papier waar bij aanvang van de ceremonie een ieder van ons zijn naam had werden vakkundig en ritueel verbrand in een kom van vuur. Verlicht van zwaarte en vieze energie konden wij nu het nieuwe seizoen van deze zomer van 2017 betreden. Hierop dronken wij een glaasje sake en knabbelden we een o-senbe .

Terug naar mijn Ajisai . De bekendste Ajisai-dera (Ajisai tempel) is de Meigetsu-in-dera van de Rinzai Zen stroming, gebouwd in 1160 in Kamakura. Deze Meigetsu-in heeft de naam Ajisaidera gekregen vanwege het feit dat hier zoveel (overwegend) blauwe hydrangea bloeien van het type hime ajisai (Prinses Hydrangea, een blauwe variant). Wanneer men bij het station Kita-Kamakura uitstapt kan men meteen in de mensenrij aansluiten om zich stapvoets naar dit 10 minuten verderop gelegen heiligdom te begeven.

Op de foto Shokannon met een schaal Ajisai-hime en een celestijns blauwe ketting (deze foto heb ik van Internet).

Zomer 2017, Jessika Batjes

Jessika Batjes heeft als kind in Japan gewoond.

Zij is Japanologe en heeft haar kennis en liefde voor JAPAN in haar Praktijk voor bezieling en bezinning Levenskr acht geïntegreerd.

Een sjamanistische zomer - Jessika Batjes

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Wed, 21 Jun 2017 13:03:20 GMT

Zomerzonnewende zomer 2017

21 juni
De langste dag van het jaar. De zomer is nu echt en officieel begonnen. Een dag om zonkracht=Levenskr8 op te slaan in een kokertje ergens in je lichaam zodat je het straks tevoorschijn kunt toveren als het kouder wordt. Deze oefening leerde ik ooit tijdens een Sjamanistische zomerweek bij Roelien de Lange. Hij is mij altijd bijgebleven. En ja ik sla Zonkracht op, Levenskr8 op.

Een dag om te vieren de Volle wasdom, de Volle bloei in de natuur. Een dag ook die mij weemoedig stemt... Nu alweer de langste dag?!

Tijd om wat gas terug te nemen: de zomer, wellicht andere streken te bezoeken, je te herenigen met familie en vrienden. Extra goed voor je lichaam te zorgen, het te versterken en te verstevigen. Door lekker te zwemmen of te wandelen door de bossen bijvoorbeeld. Hier in De Treek of elders. Te genieten van de geuren van een Zomersbos. Door de warmte staan je zintuigen op scherp, je bent opener, neemt alles meer waar vanuit lichamelijke sensatie. De geur van hars... Van rozen... Van lavendelvelden... Het prachtige strijklicht... Het gekwinkeleer van de vogels... Het getsjirp van krekels... Een reetje aan de bosrand. We bevinden ons op het Zuiden van het Wiel. De Zomer. Zuidenergie. Je voelt de energie meer door je lijf stromen. Je lichaam te voeden met oogst van het land. Bij ons is de aardbeientijd alweer voorbij... Wel zijn er rode bessen, peultjes, en sla in overvloed. Gisterenavond van Amish Heart Tong gesmuld, met tuinbonen, worteltjes, peultjes. Daarbij een salade van heel kort gekookte bloemkool met tomaten, basilicum en een vinaigrette van olijfolie met mosterd en sojasaus. En als toetje een ijsje. Mmmmmmm. Zomerrrrr.

Een hele fijne langste dag gewenst en een zintuigelijke zomer met veel zintuiglijk genoegen!

Met veel schoonheid en zachtheid.

Leusden 21 juni
Jessika Batjes
www.levenskr8.nl

Changes ahead, Vrouw in de Overgang - Jessika Batjes

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Mon, 19 Jun 2017 15:22:09 GMT

Alles verandert in de Overgang, tips om goed voor jezelf te zorgen

De Overgang en tips om goed voor jezelf te zorgen in de Overgang

De Overgang. Veel over gelezen, veel over gehoord. En zelf ben ik nu ook in de Overgang sinds ongeveer een half jaar. Daar waar ik dacht eerst te lijden aan koortsaanvallen, begreep ik op een gegeven moment dat dit de zogeheten opvliegers zijn die bij de Overgang horen. Changes ahead dus. In de Overgang!

Periode van het afsluiten van een vruchtbaar leven op fysiek niveau naar een vruchtbaar leven op een ander vlak. Bij mij spiritueel. Bron van creativiteit, bron van inspiratie. Niet meer vanuit wat een ander wil of verwacht, maar vanuit wat ik zelf wil en zelf belangrijk vind.

Warm, koud, warm, koud. Het zweten s nachts, de pijn aan gewrichten, de stijfheid wanneer ik wakker wordt. Het zwaarder worden... De emotionele schommelingen...

Vooral de intense behoefte om meer naar binnen te keren, bij mijzelf en met mijzelf te zijn. Te genieten van mijn eigen aanwezigheid, te genieten van de Stilte, van Alleen zijn. Te voelen dat ik ouder ben, mij in een andere levensfase te bevinden dan voorheen en dat te accepteren. Te voelen dat letterlijk alles maar dan ook letterlijk alles verandert, fysiek, emotioneel, mentaal, spiritueel. Je voorkeuren, je smaak. Mevrouw genoemd te worden, en niet meer achterom te kijken maar te weten dat ik het ben tegen wie ze het hebben en ook dat fijn te vinden.

Gezien te worden voor mijn levenservaring en levenskennis. Mijn grijze haar niet meer te verven, het te zien als Grey Power. Mijn leeftijd, mijn jaren, mijn kilo's, letterlijk te omarmen en te eren. Dat is voor mij de uitdaging en wellicht straks de zege van de Overgang.

Ik geef je hierbij 8 tips die mij helpen en reeds geholpen hebben om goed voor mijzelf te zorgen in deze Overgangsperiode:

(Probeer te) Accepteren dat het nou eenmaal zo is. Dat je nu eenmaal niet meer zo jong bent als dat je was. En dat je dat voelt op al je levensgebieden. Spiritueel, emotioneel, fysiek en mentaal.
Richt je aandacht op wat jij nodig hebt, op wat nu jouw behoeftes en verlangens zijn. Wees niet bang om daarin afwijkend te zijn, of anders dan anderen. Iedereen is verschillend, iedereen heeft andere behoeftes.
Plan bewust afspraken met jezelf en zet ze in je agenda.
Plan tijd voor jezelf, momenten voor jou. Ga bijvoorbeeld wandelen, met jezelf of met anderen.
Onderneem in je vrije tijd activiteiten waar je energie van krijgt.
Ga zoveel mogelijk om met mensen die je voeden, die je inspireren en met wie je plezier kunt hebben.
Mediteer en ontwikkel je (verder) op spiritueel gebied
Lach veel

Jessika Batjes
www.levenskr8.nl
Zomer 2017

Oordelen

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Tue, 09 May 2017 13:10:52 GMT

Oordeel, aandacht, ruimte, stilte, relatie

Oordelen

We doen het allemaal. Vaak impulsief, zonder dat we het willen. Het een automatisme is vanuit een collectieve of persoonlijke conditionering, vanuit gewoonte, vanuit niet bewust aanwezig zijn in het moment. En vaak balen we achteraf dat we het deden, dat we oordeelden, maar op dat moment wisten we niet beter, dachten we althans niet beter te weten en vooral dachten we geen keus te hebben in gedrag , niet anders te kunnen reageren zoals we reageerden. En reageerden we zoals we altijd al hadden gereageerd.
Vandaag is een nieuwe dag.
Vandaag nemen we ons voor het anders te doen. We vragen ons af hoe het zou zijn om het oordeel even uit te stellen? We verkennen behoedzaam hoe het zou zijn om dat te doen. Om de reactie even te laten betijen? Het oordeel even uit te stellen. Er niet direct op te springen, niet direct te reageren, geen drama te creëren of het te laten escaleren. Het even laten. Het even wachten. De tijd nemen. Om de bijgaande emoties en gevoelens te ervaren. Wat doet het met mij, wat raakt mij nu zo in wat de ander deed of zei? Dat mag gehoord worden, gezien, erkend als ook herkend. En ook daar hoef ik niets mee te doen. Ik hoef niet te oordelen over mijn gedachten, gevoelens, emoties. Ik mag observeren. Ik hoef niet mee te dansen en hoef niet verstrikt te raken in mijn gedachten en gevoelens. Ik raak verstrikt, interessant, ik raak verstrikt. So what? Het te laten zakken. Het te laten zijn. Waardoor er ruimte ontstaat. En rust. In relatie met mij en in relatie met de ander. Van deze mogelijkheid alleen al word ik erg blij. Jij ook?

Voorjaar 2017
Jessika Batjes
www.levenskr8.nl

Vandaag

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Mon, 08 May 2017 15:22:09 GMT

Vandaag

Van die dagen dat de wind zachtjes je streelt

Van die dagen dat de zon je verwarmt

Van die dagen dat je de juiste mensen treft

Van die dagen die zo vol zijn met schoonheid en met ziel

Van die dagen dat je gonst en gonst en gonst

Van die dagen

Vandaag is zo'n dag!

Levenskr8
Jessika Batjes
Mei 2017

Rijkdom van het Leven

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Thu, 04 May 2017 13:25:46 GMT

Voorjaar 2017

Rijkdom van het Leven

Dat je lacht,
dat je lief hebt,
dat je je verbonden weet of verbinding zoekt,
dat je anderen ergens mee helpt,
dat je tegen iemand anders iets vriendelijks zegt,
dat je glimlacht tegen een (on)bekende,
dat je iets heel erg moois ziet,
dat je geeft,
dat je de schoonheid van de ander ziet,
dat je je herinnert dat alles met alles samen hangt,
dat je je ziel voedt,
dat je de ander aanraakt,
dat je je huisdier groet,
dat je de ander met respect benadert,
dat je samen eet,
dat je deelt,

dat is voor mij de rijkdom van het Leven

Voorjaar 2017
Jessika Batjes

https://soundcloud.com/golfbrekerradio/jessicabatjes11maart2017

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Tue, 14 Mar 2017 18:22:46 GMT

Interview met Jessika Batjes - Levenskr8

Op 11 maart 2017 was Levenskr8 te horen op https://soundcloud.com/golfbrekerradio/jessicabatjes11maart2017 . Een Radio interview tijdens het programma De Werkplaats met Roelof Meijer van Radio Golfbreker. Het duurt even voordat het interview met mij op gang komt, dus even geduld alstublieft.
Het interview met Levenskr8 begint om 8:14 met het prachtige muziekstuk van Renaud Garcia. Overige muziekstukken zijn van de CD Jhoom van Gabriëlle Roth & The Mirrors, de CD Briewe uit Die Suide van Amanda Strydom en van de CD ZAZ van ZAZ.

Jessika Batjes

Verkiezingswijzer 2017?

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Tue, 14 Mar 2017 18:07:33 GMT

Kwanyin biedt troost

Verkiezingen 2017
Nog 1 avond alle vooze leugens aanhoren van de verschillende partijen. En dan weer verder met de illusoire realiteit van alledag. Dan heeft iedere charlatan weer zijn of haar rondje gedanst en kunnen we spreken over oprechtheid, integriteit en aandacht voor je medemens. Van binnenuit. Vanuit je hart. Omdat je met je hart begrijpt wat een ander doet en waarom hij het doet. Omdat je om die ander geeft. Zijn leugens begrijpt, zijn gemaskeerde kinderlijke onmacht. Zijn behoefte aan erkenning en herkenning. Zijn behoefte gezien en gehoord te worden. Ga morgen stemmen uit mededogen voor andermans leugen. En gun jezelf het mededogen dat je er voor de zoveelste keer in getuind bent. In andermans leugen. Omdat je een idealist bent en een optimist. Omdat je een groot hart hebt. Gun jezelf de Vrijheid van je foute inschatting. En voel de zonnestralen van de lentezon. Waarheid of illusie?! Verkiezingswijzer?!

Jessika Batjes
14 maart 2017

3 februari - Setsubun

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Fri, 03 Feb 2017 09:49:16 GMT

Het begin van de lente in Japan

Vandaag, 3 februari is het Setsubun in Japan.

Setsubun betekent letterlijk scheiding van de seizoenen (het einde van de winter, het begin van de lente). Op deze dag worden de demonen en kwade geesten het huis uit verjaagd door het hard gooien van geroosterde gelukssojabonen ( o-fukumame ) naar iemand die een oni (demonen) masker op heeft en het luidkeels roepen van Oni wa soto, fuku wa uchi . Wat zoveel betekent als "de demonen het huis uit, het geluk het huis in". Hiermee worden ongeluk, rampspoed, ziekte en andere nare dingen het huis uit gedreven en wordt de woning gezuiverd van ongewenste energiëen. Uitgenodigd worden geluk, voorspoed en goede gezondheid. Dit ritueel van het gooien van de bonen heet mamemaki . Je neemt het geluk letterlijk tot je door net zoveel bonen te eten als dat je oud bent. Niet alleen thuis maar ook bij tempels en shrines wordt dit gebruik gevierd. Het maakt deel uit van het harumatsuri, het lentefestival. In Japan is nu de lente begonnen.

3 februari 2017
Jessika Batjes

27 januari 2017

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Fri, 27 Jan 2017 11:03:28 GMT

Fuji-san

Vandaag 27 januari zou mijn vader 85 zijn geworden. Het is al een tijdje geleden nu. 2012 vloog hij na twee dagen opeens weg. Intens dankbaar dat hij ons huis heeft gezien en bij het feest van ons geregistreerd partnerschap was in 2012. In datzelfde jaar 2012 gaf hij ons een mooie lava steen van de berg Fujisan die hij zelf, als geoloog, toen we in Japan woonden, gevonden had. Deze steen heeft nu een vaste plek en er ligt een prachtige zachte deken van mos op. Mos verzacht het verdriet. Hij was dol op hyacinten. Die heb ik daar geplant. Cyclamen staan daar ook. Zo dankbaar dat ik zijn gedenkplaats bij huis heb. Het beeld van de slang, een belangrijke helper van mij, uit Mergel steen, die je op de achtergrond ziet heb ik zelf gemaakt. Het jizoo beeld komt ook uit Japan.

Leusden, 27 januari 2017
Jessika Batjes

2016 Een terugblik - 2017 Een vooruitblik

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Sat, 31 Dec 2016 16:35:02 GMT

Een halfjaar Levenskr8!

2016 Een terugblik op een halfjaar Levenskr8,

Praktijk voor Bezieling en Bezinning

Ik delf diep in mijzelf, herzie en hervoel 2016. Een jaar waarin er veel gebeurde, waarin ik veel tot stand kon brengen. Waarin mijn creativiteit op en af gonsde en suisde, waarin ik neer kon zetten wat ik al jaren wilde en waar eindelijk de deuren voor open gingen: mijn praktijk voor bezieling en bezinning, Levenskr8. Alles wat ik zolang had ingehouden en op had zitten broeden en over had lopen dromen kon er eindelijk uit. Ik bevrijdde mij hiermee van onmogelijkheden, onvrijheden en op de toekomst geprojecteerde angsten. Alles zal mis gaan… Zo is het niet gegaan. Na eerst enorm genoten te hebben van de geboorte van Levenskr8 ben ik daarna vervallen in een soort periode van dwangmatigheid, van controle, het moest, het zal, een enorme kracht kwam vrij die eiste dat alles nu gebeurde, dat ik NU een zeer goed lopende praktijk zou hebben. En niet alleen een constructieve kracht. Ook een kracht die ik in deze omvang niet van mijzelf kende, een destructieve kracht. Het moest en het zal, het moest en het zal. Ik beet mij erin vast als de honden die ik zo verafschuw: pitbull terriers. Was bij een No show enorm teleurgesteld en gefrustreerd en raakte mijn droom bijna kwijt. Ik nam mijzelf minder serieus en kwam oog in oog met mijn grootste tegenstander: mijn angst voor succes, mijn faalangst, mijn zelfondermijnend gedrag en zelfsabotage. Geen sprake meer van levenskr8, eerder van levensmoord. Mijn God wat wilde ik graag terug naar mijn oude hol, mijn niet kunnen, mijn niks doen om maar niet te hoeven falen, mijn mij afhankelijk voelen van: niet slagen, mijn niet gezien, gehoord, erkend worden. Levensmoord. Met de kern van levenskr8 raakte ik totaal vervreemd. Het voelde als een ware dissociatie. Levenskr8? Jessika Batjes is de kracht van Levenskr8? Ik? Ik kan niks. En daarin wilde ik mijzelf bevestigen. Ik wilde mijzelf, mijn passie, mijn vrijheid om zeep helpen. Mezelf ontkrachten. Net zo met mijzelf omgaan als ik vroeger deed. Mijzelf verwaarlozen, ontkennen, met frustratie en teleurstelling als gevolg. Het maken van keuzes vanuit dwang, vanuit moeten en niet vanuit waar verlangt mijn hart, mijn zeil naar, wat wil ik voor de wereld betekenen, wat kan ik doen, hoe kan ik dienstbaar zijn, wat kan ik geven? De helpende mensen om mij heen, er waren er velen, wees ik regelmatig af. Stel je voor dat het goed ging, dat ik inderdaad succes had, mijn grootste angst, mijn grootste verlangen: uitblinken in iets dat ik zelf bedacht en zelf verzonnen heb. En ik zag dat ik meer moest gaan bewegen. Ik ging sporten. En dat deed en doet mij enorm veel goed. Ik stroom weer en bezie mijzelf met mededogen en met een milde glimlach. Uit liefde voor mijzelf ben ik weer voor mijzelf gaan zorgen, mijn talenten weer serieus gaan nemen, weer gaan luisteren naar mijn hart, de roep van mijn ziel. Ik realiseer mij dat ik met levenskr8 niet alleen iets blinkends heb neergezet maar ook de enorme schaduwkant ervan, levensmoord. De moord van de kracht van mijn hart, van mijn ziel als ik niet heel goed oplet. En dat het mijn taak ik deze twee met elkaar te verbinden en dat de schaduwkant enorm veel potentie in zich draagt. Want als ik zoveel kracht heb om mijzelf onderuit te halen impliceert dat ook dat ik evenveel kracht heb om in mijzelf te geloven en mijn talenten serieus te nemen. Alleen moet je wel zien wat je doet, je moet het erkennen voor jezelf en vervolgens jezelf vergeven. Keer op keer. Keer op keer. Mededogen en zelfliefde.

En dat is waar ik nu sta, zo vlak voor 2017. Het eerste half jaar na mijn geboorte. Ik ben gegroeid, letterlijk en figuurlijk en heb het fundament gelegd voor nog meer zelfvertrouwen en nog meer zelfwaardering.

Ik dank jullie allen hartelijk voor jullie vertrouwen van het afgelopen jaar en zie jullie graag weer in 2017. Ik wens jullie allen een liefdevol, warm en vriendelijk 2017.

2017 Een Vooruitblik op de activiteiten van Levenskr8 voor 2017

Therapeutisch/filosofische Gesprekken

Mededogen en zelf liefde. De twee pijlers, de kern, vanuit welke ik werk en vanuit welke ik je kan helpen om jouw zelf ondermijnende patronen aan het licht te brengen en er met zachtheid samen met je naar te kijken. En bied je een andere manier aan om er mee om te gaan. Omdat ik het ken, omdat ik precies weet wat het inhoudt en wat het met je doet en je jezelf keer op keer onderuithaalt. Omdat ik hier expert in ben. Je bent van harte welkom voor gesprekken.

Energiebehandelingen: healingen

Met de healing neem ik energieblokkades bij je weg. Je levensenergie gaat meer stromen en je voelt je lekkerder in je vel.

Tarotconsulten

Door een tarotconsult krijg je inzicht in je levenssituaties. De kaarten wijzen je wat je zou kunnen doen en wat de gevolgen zouden kunnen zijn.

Individuele stiltewandelingen

We gaan ongeveer 1 tot anderhalf uur wandelen in stilte. Na de wandeling vraag ik je waar je aandacht naar uit ging, of waar je in gedachten mee bezig was. Ik leg je uit wat de betekenis is van wat je hebt waargenomen en geef je raad.

Cursus van vijf avonden gepland: Levenskr8!

Je krijgt inzicht in wat je energie geeft, en wat je energie kost. Je krijgt tools aangereikt om het leven te leiden waar jij je goed bij voelt.

Deze start bij voldoende aanmeldingen (minimaal 5) op 11 januari 2017.

Volle Maan Cirkel voor Vrouwen van Alle Leeftijden

De Volle Maan Cirkels blijf ik geven. Voel je vrij om een vriendin of familielid mee te nemen. Meld het dan wel even van te voren. De volgende Volle Maan Cirkel is op donderdag 12 januari 2017 . We starten om 19.30. Vanaf 19.15 ben je welkom.

Je kunt het beste regelmatig mijn website checken, daar staat alles op vermeld www.levenskr8.nl .

Ik wens jullie allen een liefdevol, warm en vriendelijk 2017.

Leusden, 31 december 2016

Jessika Batjes

Allerzielen spread 2016

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Tue, 01 Nov 2016 11:45:18 GMT

Allerzielen spread 2016

Afgelopen weekend is de tijd bijgesteld. Hierdoor konden we heerlijk een uur langer slapen. 'S avonds is het een uur eerder donker. Niet storend. Lekker de kaarsen en de houtkachel aan - de gordijnen dicht. Thuis. Met zelf, partner of een goed boek. En de poezen, die zijn er natuurlijk altijd bij zijn.
Tijd om meer naar binnen te gaan, de blik naar binnen te richten en te contempleren.

Allerzielen en Allerheiligen.

De tijd om naar de graven te gaan en daar een bloemetje neer te leggen of een gebed uit te spreken. Of om een mooie brief aan ze te schrijven, of iets moois te maken. Misschien met hen in gedachten. Of iets heerlijks te eten te maken.

Een heerlijke spread voor op brood of een crackertje. Dit is wat ik erin heb gedaan:

1 blik kikkererwten
1 blik linzen
2 uitgeperste lime
1/2 rood pepertje
Veel gemalen komijn
Veel gemalen kurkuma
6 walnoten
een scheut vlierbessensiroop
wat gehakte gember

En de staafmixer erop. Het is zo klaar en het is zo heerlijk. Bovenop wat blaadjes basilicum voor de sier. Bij elke hap die je hiervan neemt voel je dat je energie echt een boost krijgt. Zo ontzettend lekker is het. En dat naar mijn gevoel is dat wat de voorouders willen: dat we het goed hebben, dat we genieten en dat we ze herinneren. That's all.

Het leven duurt maar even. Heb lief en geniet ervan.

Jessika Batjes
1 november 2016

Herfstequinox

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Tue, 20 Sep 2016 08:29:58 GMT

In het stiller worden om mij heen

Zoemen de bijen en hommels niet meer.

Dagpauwogen en atalanta’s levensloos

Bladeren berusten -

Kastanjes, eikels, beukennootjes,

In de schuren: appels en peren.

Mijn huid niet meer verwarmd,

Onherstelbaar dit verlies.

20 September 2016

Jessika Batjes

ZHERFST

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Fri, 02 Sep 2016 10:46:26 GMT

Zherfst

ZHERFST

Intussen is het alweer 2 september. De Zomer Zo Bijna Voorbij. De scholen weer begonnen. De vakantie wijlen. Een tijd die ik zeer graag mag, en waar ik enorm van geniet. De sfeer van de ochtend, afwachtend. Duidelijk kouder, de dauw die haar tijd neemt aan de dag te wennen, voordat zij opgewarmd, vertrekt. De liefdevolle en koesterende stilte die over de dag hangt. De rust na de uitgelatenheid van de Zomer, en de spinnen die her en der hun web spinnen, nieuwe wegen trippelend naar nieuwe bestemmingen. De diamanten op de draden en de flarden van mist, ons herinnerend aan de immer aanwezigen wellicht niet meer levenden. De pompoenen die op het veld liggen, sommigen reeds rijp anderen nog zich lavend aan een dunnere herfstzon. De Wijnfeesten. In Osthofen (Dld) hingen tussen de muren van de straten wijnbladeren, die langzamaan van groen tot rood kleurden. De Bierfeesten die er ook weer aankomen. En dan savonds, savonds is het patsboem in een keer koud en valt de avond. Mmm. De tijd van Zherfst.

2 september 2016

Jessika Batjes

Levenskr8 als levensstijl

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Thu, 18 Aug 2016 09:28:50 GMT

Levenskr8 - een levensstijl

Wat is levenskr8?

Levenskr8 is een Levensstijl. Een filosofie, een manier om goed geworteld en geïnspireerd in het leven te staan. Gezond met je krachten om te gaan, op een manier die je voedt en die aansluit bij jouw behoeftes op fysiek, sociaal, mentaal, emotioneel, geestelijk, creatief en spiritueel vlak. Een manier van leven die inhoudt dat je jezelf gezond houdt of maakt.

Op fysiek niveau

Gezond eten, bewust eten, zo veel mogelijk van je eigen grond eten, niet te veel tot je te nemen in al zijn vormen, solide en liquide. Veel bewegen, op een manier die goed voor je aanvoelt, waar je lichaam zich prettig en wel bij voelt. Voor de een is dat hard lopen, voor de ander de tango dansen, voor een ander yoga. Weer een ander voelt zich kipfit wanneer hij door het bos gewandeld heeft, en weer een ander gedijt bij baantjes trekken in een zwembad, of als het weer het toelaat in een natuurmeer of in zee. En nog een ander struint uren door een stad. Zo belangrijk is het om een vorm van bewegen te kiezen die jij leuk vindt en die bij jouw manier van leven past. Jouw zijn, jouw lichaam, jouw preferentie.

Op sociaal, emotioneel niveau

Gezond leven houdt ook in dat je jezelf inspireert met dingen die goed voor je zijn, geestelijk, sociaal, mentaal en emotioneel gesproken. Een goed en diepgaand gesprek doet wonderen, een uitgebreide buiklach met een goede vriend helpt je te relativeren en de overwegende absurditeit van het leven weer in perspectief te zien. Zorg ervoor dat je goede contacten hebt. Let op de wederkerigheid. Het hoeft niet altijd een op een, maar let goed op het evenwicht tussen geven en nemen. Op de energetische balans, zodat je je niet op een gegeven moment uitgehold, uitgewoond of leeg geroofd voelt.

Op geestelijk en mentaal niveau

Ga naar een museum, een lezing over een tot dusver onbekend onderwerp. Volg een cursus over een topic waar je nog nooit van gehoord hebt. Je ontmoet er andersdenkenden, en houdt daarmee je geest soepel en jong. Verbreed je horizon zo veel mogelijk. Zorg er ook voor dat je omgaat met mensen van allerlei leeftijden. Dat is enorm inspirerend zul je ondervinden. Je ervaart dan letterlijk het gevoel van generatie verschil, en ervaart zo verschillende periodes van tijdsgeest. En hoe snel taal verandert, en taboes, en gewoontes, en ideeën over fatsoen. Fascinerend is het. Je hoeft het er niet mee eens te zijn, bent dat wellicht ook niet. Maar het geeft je weer voeding. Mentale voeding, een ander perspectief op zaken. Zorg er ook voor dat je kennissen en vriendenkring bestaat uit mensen uit allerlei niveaus. Dat is leuk en verfrissend.

Op creatief vlak

Geef uiting aan je levenskr8 door te scheppen, iets te maken met de uiting van jouw ziel, door jouw hand, op jouw manier. Een gedicht, een schilderij, een gehouwde steen, iets dat jij mooi vindt. Een spiritueel voorwerp. Het schikken van bloemen op een manier die goed voelt voor jou, met de kleurencombinatie waarvan jij gaat stralen en die ook weer op anderen reflecteert. Het ontwerpen van een plan voor je geliefde tuin of je lekkere balkonnetje. Het bedenken van nieuwe ideeën. Het genieten van de dingen die je hebt en het je verheugen op dingen die komen gaan.

Op spiritueel vlak

Op het spirituele vlak merk je dat alle bovenstaande niveaus een uitingsvorm zijn van je levenskr8, en voedend zijn voor je Ziel. Op een andere laag, en tegelijkertijd in elke laag, is er een element die je ziel voedt. Waardoor je je herbront voelt. En dat is Stilte. De stilte die je kunt ervaren tijdens meditatie, een ritueel, het aansteken van een kaars, een wandeling in de bergen, een bezoek aan een gewijde ruimte waar bepaalde religieuze stromingen gepraktiseerd worden. De stilte die je ervaart tussen elke in en uit ademing. Waardoor je helemaal in contact bent met je eigen levenskr8. Er helemaal van doordrenkt bent.

Gebed

Alle vormen en niveaus van Levesnkr8 komen samen op het moment van Gebed, op het moment dat je je diepste zelf uitspreekt hardop of in alle stilte. Thuis, elders, alleen of met anderen. Je verlangens deelt en uitspreekt, je om genezing voor je wonden vraagt, om troost, om richting en wellicht om genade. Ook dat is Levenskr8.

In Naam van Alles dat Leeft: Levenskr8.

18 augustus 2016

Jessika Batjes

www.levenskr8.nl

Salie als magisch, culinair en medisch kruid

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Fri, 12 Aug 2016 11:15:38 GMT

Salie Salvia Officinalis voor magisch, culinair en medisch gebruik

Salie

Salvia officinalis

Behoort tot de lipbloemen familie Labiatae of Lamiaceae

Bij de aanvang van (sjamanistische) rituelen waar ik aan deelneem wordt voor het reinigen van een ruimte overwegend gebruik gemaakt van Sage , en bij voorkeur Californische sage om de ruimte te reinigen en deze te wijden voor magisch werk. Ook wordt langs de aura van de cursisten met veren gestreken om deze schoon te maken. De Spirits, spirit helpers vinden het heerlijk om op deze manier uitgenodigd te worden en zijn van de partij. De windrichtingen, de Moeder Aarde en de Lucht worden begroet en uitgenodigd.

Zelf vind ik het een mooie handeling om een ritueel mee te starten en voor mij een manier waarmee ik mij voorbereid op levensbekr8-igend werk, magisch werk. Het ruikt heerlijk en je voelt je merkbaar anders. Meer open om bewust je te verbinden met parallele werelden. Nu ik zelf sinds enige jaren een tuin heb, en ik daar salie, Salvia Officinalis , heb geplant, vind ik het fijn om deze grijsgroenachtig fluwelen saliebladen zelf te oogsten, te laten drogen en voor mijn eigen rituelen te gebruiken. (Natuurlijk kun je de salie ook in een kuip of pot geplant op je balkon zetten, hij is hoewel mediterraan redelijk winterhard.)

Bij aanvang van de rituelen en Vollemaancirkels die ik begeleid leg ik enkele gedroogde blaadjes in een mij zeer dierbare aan de Noordzee gevonden schelp. Ik bedank de blaadjes voor hun aanwezigheid en voor hun leven en steek ze voorzichtig aan met een lucifer. Wanneer ze beginnen te roken, blaas ik er zachtjes op en verspreid ik met bijvoorbeeld een uilenveer, buizerdveer of een kraaienveer of een zwanenveer de rook over mij en de cursisten heen en in de werkkamer. En zo gaan we aan de slag met mooi magisch werk.

De geur van deze Salie is anders, wat zwaardeer, is het woord dat het wellicht goed typeert. Deze kruid is gewijd aan de planeet Jupiter. Je kunt ook je wens blazen op het blaadje en deze dan onder je kussen leggen. Herhaal dit bijvoorbeeld drie nachten achtereen.

Wellicht ben je ook bekend met het gebruik van salie in de keuken. Vooral bij varkensvlees smaakt het erg lekker vind ik. Aangezien salie een ontsmettende werking heeft, is het ideaal om te consumeren bij griep of verkoudheden. Je schijnt het niet te moeten gebruiken wanneer je zwanger bent, of borstvoeding geeft. Het heeft een remmende werking op de moedermelk. Ook wordt het afgeraden salie te gebruiken bij epilepsie, hoge bloeddruk en maagzweren. Als je je tandspasta bent vergeten, kun je ook wat salieblaadjes gebruiken en deze langs je tanden wrijven met een stokje of gewoon met je vinger. In huis tuin en keuken tandpasta wordt salie nog steeds verwerkt.

Kortom gewone huis, tuin en keukensalie is een heerlijke kruid die je op vele wijze kunt gebruiken en waar het prettig mee is om je mee te bevrienden.

Geraadpleegde bronnen

www.wikipedia.nl

www.ecolonie.nl

www.plantaardigheden.nl

Jessika Batjes

12 augustus 2016

Levenskr8.nl

ZC��Y�Y

Titel post

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Fri, 05 Aug 2016 09:21:05 GMT

Weemoed en verstilling

Weemoed en verstilling

De blaadjes op zijn groenst,

De kracht en warmte van de zomer

Ebt langzaam weg

De zonnebloemen, zíj wíjken niet

Zij stralen trots en pronken vol vertrouwen.

En toch,

Toch hangen de nevelflarden

Vanochtend over de mais

En proef ik

Het in aantocht zijnde

Einde van de zomer.

Reeds het beeld

Van weemoedige beukenlanen

En spinnen die weven

Parelende draden -

De overledenen zij naderen,

Verhalen van de winter

Die ook weer komt

En waar je je mee bevriendt

Door te zijn een hol bot

Waardoor heen de ijzige kou

Zich snijdt een weg

Naar een zeer ver voorjaar

Jessika Batjes

Nazomer 2016

Blog 3

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Mon, 01 Aug 2016 12:43:54 GMT

1 augustus 2016

De energie is de laatste tijd waarneembaar anders. De zomer is over zijn top heen. De kastanjes zijn aan het groeien, en de eerste eikels liggen al op de grond. Walnoten, appels en peren worden straks geplukt. En de boerenkool en winterprei zitten in de grond. Voorbereidingen voor de winter al weer, die streng zal zijn dit jaar, anticipeer ik.

Het wiel draait naar de herfst. Ik noem deze tijd de Death of Summer en deze tijd stemt mij ook een tikkeltje weemoedig. Hoewel er nog zo veel moois is, en zoveel moois ook weer aankomt. Het is toch een afscheid, een kleine dood. De zonkracht neemt heel rustig aan af, zo ook de groeikracht van de gewassen. 's Ochtends is het al merkbaar later licht en 's avonds is het vroeger donker. Het is de tijd van Oogsten. Her en der in het land, en elders , worden er oogst- en dankfeesten gehouden. Hier in de buurt, is dat op 13 augustus, bij hoeve Groot Zandbrink. Als je een parallel naar je eigen leven trekt, kun je ook zien waar jij zo al dankbaar voor bent, en wat jij hebt kunnen oogsten. Het kan natuurlijk ook dat dit nu voor jou helemaal niet zo voelt. Dan is dat zoals het nu voor jou is. De oogst kan dan ook bijvoorbeeld zijn, dat je opmerkt dat dit voor jou zo is, en dat dat prima is, of juist niet. Dat je bij moet sturen naar je bestemming, of juist niet.

Voor mij is het op dit moment, dat ik mij intens vredig voel, rijk en dankbaar dat ik mezelf gegund heb deze stap te nemen. Naar buiten te komen met Levenskr8. Een droom die al geruime tijd in mij leefde en die ik deze zomer gestalte heb weten te geven. Het wiel draait, het wiel draait. Ik nodig ik je van harte uit op 16 september, dan is het Volle Maan en is hier een Volle Maan Cirkel. Welkom Vrouwen van Alle Leeftijden! Welkom om hier aan deel te nemen.

Jessika Batjes

Blog 2

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Thu, 28 Jul 2016 11:11:18 GMT

Komkommertijd

Alles wat bezield is, vibreert van de levenskracht. En dat voel je. Je wordt letterlijk uitgenodigd te oogsten of te plukken omdat het anders doorschiet. En je het dan op de compost hoop neer kunt leggen en dat is natuurlijk heel erg jammer. Vertaald naar je dagelijks leven houdt dit in dat je zachtjes, soms krachtig, gewenkt wordt je kansen te nemen op het moment dat ze zich aandienen. Niet uit te stellen, maar te handelen. Daadkracht. Wees je gewaar van de gelegenheden die elke dag op je afkomen, de uitnodigingen die er zijn om iets te ondernemen, of juist los te laten. Of juist meer van te genieten, of bij stil te staan. De natuur is een prachtige manier om te zien welke energie op dit moment sterk is, en krachtig is. En kan jou inspireren, stimuleren of als spiegel dienen voor wat jij op dit moment voelt, of denkt, of nodig hebt.

Levenskr8 nodigt je uit te genieten van de immense kracht die je ziet in al dat groeit en bloeit. Het is volop zomer!!!! Op dit moment kunnen we genieten van de knapperige andijvie, de courgettes en komkommers, de preien, bietjes en andere heerlijkheden die de Aarde ons zo genereus aanbiedt. De zonnebloemen die zo uitbundig stralen, de dahlia’s in rood, wit, paars en andere kleurschakeringen, de tere en heerlijk ruikende lathyrus, de vurige crocosmia en de oh zo fijne verbena.

Levenskr8 staat ook voor het mooie, voor kunst, voor de (on)volmaaktheid van de natuur in al haar gewaarwordingen en kracht. En de mooie schilderijen of eventuele andere kunst voorwerpen die gemaakt worden. Of in musea hangen, hier in Nederland, en elders, in andere streken. En die door hun symboliek een wereld voor je openen. Een andere cultuur.Een andere manier van naar de wereld kijken, een ander materiaal of kleur gebruik waardoor je je geïnspireerd kunt voelen. Levenskr8 nodigt je uit jezelf te herkennen en te bevestigen in al je schoonheid. Want je bent Mooi, je bent Prachtig, en je bent Precies Goed zoals je bent, nu op dit moment.

Ik help je om dat weer te zien en te ontdekken. Door middel van healing, therapeutisch/filosofische gesprekken, ritueel. Je bent het Waard om te Stralen in al je Pracht en Grootsheid.

Jessika Batjes

Mijn eerste blogpost

jessikabatjes@gmail.com (Jessika Batjes ) — Thu, 16 Jun 2016 12:56:58 GMT

Blog 1

Ik heb eindelijk besloten om in het diepe te duiken en een blog aan mijn site toe te voegen. Ik heb informatie altijd op een eenvoudige manier met bezoekers willen delen, en ik ben blij dat ik aan deze reis kan beginnen. Blijf mijn site bezoeken en de blog op updates controleren.

Jessika Batjes